Spotkanie z prof. Andrzejem Januszajtisem w ramach cyklu „Ulice dawnego Gdańska” odbędzie się w środę, 17 czerwca.
Zaproszenie na wykład prof. Andrzeja Januszajtisa
Ulica Szeroka
Wykład prof. Andrzeja Januszajtisa pt. „Ulica Szeroka” odbędzie się w środę,17 czerwca, 2015 r., o godz. 17.30, w Sali Mieszczańskiej Ratusza Staromiejskiego przy ul. Korzennej 33/35 w Gdańsku. Spotkanie odbędzie się w ramach cyklu „Ulice dawnego Gdańska”.
Wstęp wolny.
Na smoczej łodzi. Fot. Romuald Plewa
Akademia Przedszkolaków
Przybiciem ponad dwustu piątek rozpoczęła się Wrzeszczańska Olimpiada Przedszkolaka zorganizowana przez Radę Dzielnicy Wrzeszcz Górny i Fundację Droga. Piotr Kowalczuk, zastępca prezydenta Gdańska do spraw polityki społecznej, tak właśnie rozpoczął Dzień Dziecka 29 maja 2015 r. na Podleśnej Polanie i zachęcił, żeby świętowanie odbywało się każdego dnia.
Uczestniczyły Przedszkolaki od św. Jana De La Salle i Gwarnego Dworka oraz maluchy z mamami niezrzeszone w placówkach przedszkolnych. Zorba, Zumba i sportowe atrakcje w Jaśkowym Parku to znak, że sezon zabaw rozpoczęty. Nasze wrzeszczańskie skarby tu corocznie mają swoje święto. Nad porządkiem czuwały Radne Dzielnicowe; Janina Wiśniewska – pomysłodawczyni imprezy, Ewa Woźna – koordynatorka II wrzeszczańskiego turnieju piłki nożnej, w której brali udział przedstawiciele szkół nr 45, 39, 17 oraz gimnazjum 26. Barbara Zieleń, Milena Dominik oraz Alicja Kowalina malowały dzieciom buzie w fantazyjne motyle, zwierzątka i bajkowe postacie. Dzieci, podzielone na grupy, przemierzały krainy twórczości, wyobraźni i sportu. Czekała na nie moc zagadek i zadań do rozwiązywania. Wszystkich małych uczestników uhonorowano złotymi medalami.
Wrzeszczańska Olimpiada Przedszkolaka na Podleśnej Polanie. Fot. Fundacja Droga
Wrzeszczańska Olimpiada Przedszkolaka na Podleśnej Polanie. Fot. Arkadiusz Kowalina
Smocze łodzie na 10-lecie GOKF
Niespełna dwa dni później odbył się kolejny festyn, tym razem na wodzie, pod nazwą „Bądź Aktywny z Gdańskim Ośrodkiem kultury Fizycznej oraz RADĄ DZIELNICY WRZESZCZ GÓRNY”. To pierwsza impreza wioślarska na Srebrnym Stawie – nowym zbiorniku retencyjnym przy ul. Juliusza Słowackiego. Na dziesięciolecie GOKF zorganizowano ogólnopolskie regaty smoczych łodzi, połączone z zawodami w kategorii FAN dla mieszkańców Wrzeszcza. Dzielnie rywalizowały załogi, wśród których znacząco wyróżniły się żeńska osada Wrzeszcz Laidies, Rodziców i Nauczycieli Szkoły Podstawowej nr 45 oraz Zjednoczone Siły Rad Dzielnic z przyjaciółmi z Wrzeszcza Górnego, z Ujeściska – Łostowic oraz Brętowa. Zacięta rywalizacja Wrzeszczańskich Ladies z Plus Bankiem skończyła się nieoczekiwaną wywrotką. Tuż po zwycięskim przekroczeniu mety kobieca łódź wywróciła się dookoła swojej długiej osi, zgarniając całą obsadę, sternika i bębniarza do wody. Na szczęście głębokość zbiornika nie przekracza w tym miejscu 1,4 m i wszystko skończyło się na przemoczonych ubraniach, mokrych podkoszulkach i uśmiechu.
Grzegorz Kwiatkowski, zasłużony trener pokoleń wioślarzy i jednocześnie główny organizator z ramienia GOKF, tak określa imprezę:
– Skorzystaliśmy z zaproszenia Wrzeszcza Górnego starając się wejść do dzielnic czyli przyjść z ofertą wioślarską do ludzi oddalonych od klubów kajakarskich. Chcielibyśmy zachęcić młodzież do uprawiania wioślarstwa, najpiękniejszego sportu, a w przyszłości, jeśli znajdą się chętni, zorganizować sekcję kajakarską na miejscu we Wrzeszczu Górnym.
– Mamy nadzieję, że powstanie tu niedługo baza sportowa do przechowywania sprzętu i zbiornik retencyjny uzyska drugą, jakże ważną, funkcję rekreacyjno-sportową – powiedział Arkadiusz Kowalina, Przewodniczący Zarządu Dzielnicy Wrzeszcz Górny. Zapowiedział, że rada sfinansuje budowę profesjonalnych pomostów na stawie, mogących służyć zarówno wędkarzom, jak i kajakarzom. Wstępne rozmowy są prowadzone z gospodarzem obiektu – Gdańskimi Melioracjami.
Nagrody w licznych konkursach, w tym na rzuty piłką ręczną, ufundowali sponsorzy. Imprezy nie dałoby się zorganizować bez partnerów: PGNiG Obrót Detaliczny oraz Plus Banku.
Teren do rekreacji – wymarzony. Fot. Arkadiusz Kowalina
Wrzeszczańskie Ladies w momencie niefortunnej wywrotki na Srebrnym Stawie. Fot. Romuald Plewa
Dzielna załoga humoru nie straciła. Fot. Arkadiusz Kowalina
Na smoczej łodzi. Fot. Romuald Plewa
Zwłaszcza męska część uczestników z zachwytem śledziła popisy zespołu Baltica Cheerleader „Lwy Północy” Lechii Gdańsk. Fot. Romuald Plewa
Przyjdź 21 CZERWCA 2015 r. na Sobótkowe Święto
Następną planowana imprezą będzie Sobótkowe Święto na Jaśkowej Dolinie. Czy znów przyjedzie do nas „Kultowy Ikarus” z Wrzeszczańską orkiestrą dętą, a może kareta lub pojazdy zabytkowe? Proszę koniecznie odwiedzić Jaśkową Dolinę w dniu jej święta, 21 czerwca 2015 r. Start przemarszu, po zamkniętej dla ruchu samochodowego ulicy, ruszy o godz. 11. 00.
Organizatorzy: Rada Dzielnicy Wrzeszcz Górny, Klub Lekkoatletyczny Lechia oraz Klub Winda, zapraszają mieszkańców Gdańska do wzięcia udziału w obchodach. W latach poprzednich nawiązaliśmy do historycznej tożsamości tego miejsca, organizując tzw. „Sobótki” w wigilię dnia Świętego Jana. W tym roku będziemy również kontynuować tę tradycję. Obyczaje świętojańskie mają słowiańskie pochodzenie i cechy wybitnie towarzyskie, były kultywowane na Jaśkowej Dolinie od wieków, gromadziły jednorazowo nawet do 30 tys. mieszkańców, nie wyłączając ówczesnych elit, w tym członków rodziny panującej w okresie Wolnego Miasta Gdańska. Szczególnym uroczystym wydarzeniem była zawsze „Sobótka” organizowana corocznie na Festynowej Łące i okolicznych wzgórzach. Zachęcamy do odwiedzenia Wrzeszcza, zorganizowania fiesty – święta na ulicy! Przygotowaliśmy bogaty program, w tym paradę z orkiestrami, wspólny przemarsz mieszkańców Gdańska, przejazd zabytkowych pojazdów. Będzie kolejna edycja Dzielnice Biegają – biegi sportowe, dla dzieci młodzieży i dorosłych w różnych kategoriach wiekowych.
Dzień uświetnią liczne wydarzenia artystyczne, mini jarmark oraz popisy bębniarskich zespołów na scenie Teatru Leśnego. Wieczorem – potańcówka – z udziałem gwiazdy wieczoru oraz nauką tańca w stylu lat 20. XX wieku, tańczącej grupy SWING REWOLUTIONS. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z harmonogramem wydarzeń na naszej stronie internetowej www.wrzeszczgorny.gda.pl oraz do aktywnego uczestnictwa. Liczymy na wasze odwiedziny i odnowienie sympatii do „Małej Doliny Loary” Wrzeszcza, miejsca godnego uwagi odbudowującego swoją tożsamość i tradycje.
Arkadiusz Kowalina
Przewodniczący Zarządu Dzielnicy Wrzeszcz Górny
W gronie finalistów turnieju wiedzy o D.G. Fahrenheicie prof. Andrzej Januszajtis, Joanna Mieszkowska (piąta od lewej), Lucyna Siewruk i Andrzej Siewruk. Fot. Joanna Mieszkowska
GDAŃSK. 24 maja przypada 329. rocznica urodzin D.G. Fahrenheita – słynnego gdańskiego fizyka. Urodziny swojego patrona szkoły świętowano na Wyspie Sobieszewskiej – w Świbnie.
22 maja br. Fundacja Fahrenheit Polonia i Szkoła Podstawowa nr 88 im. D.G. Fahrenheita zorganizowały wspaniałą uroczystość z okazji 329. urodzin swego patrona. Ku czci słynnego gdańszczanina w Zespole Kształcenia Podstawowego i Gimnazjalnego nr 25 w Gdańsku – Świbnie odbyła się akademia.
Gości powitała dyrektor Sławomira Suska oraz organizatorka turnieju wiedzy o D.G. Fahrenheicie Joanna Mieszkowska. Na otwarcie ceremonii uczniowie przygotowali przedstawienie, mające na celu przypomnienie najważniejszych faktów z życia patrona szkoły. Następnie prof. Andrzej Januszajtis otworzył obchody urodzinowe. Jego przemówienie wywarło ogromne wrażenie na słuchaczach. Prof. Januszajtis potrafi bowiem w interesujący sposób dzielić się swoją bezcenną wiedza na temat historii Gdańska oraz jego mieszkańców.
Następnie Lucyna Siewruk, wiceprezes Fundacji Fahrenheit Polonia, zachęciła uczniów do wzięcia udziału w konkursach, zorganizowanych przez grono pedagogiczne szkoły w Świbnie. Najmłodsze dzieci udały się do różnych miejsc w szkole, gdzie odbywały się warsztaty artystyczne i zawody sportowe. Natomiast czternaścioro finalistów turnieju wiedzy o Danielu Gabrielu Fahrenheicie walczyło o wygraną w jednej z sal szkolnych.
W komisji zasiedli: prof. Andrzej Januszajtis – prezes Stowarzyszenia „Nasz Gdańsk”, Andrzej Siewruk – wiceprezes Fundacji Fahrenheit Polonia oraz Adam Kurowski – były dyrektor Zespołu Kształcenia Podstawowego i Gimnazjalnego nr 25 w Gdańsku – Świbnie. Po ogłoszeniu wyników turnieju wszyscy uczestnicy otrzymali sportowe gadżety. Trójkę pierwszych laureatów Fundacja Fahrenheit Polonia obdarowała pucharami i nagrodami – sprzętem elektronicznym do odtwarzania muzyki.
Nikt z uczestników konkursu nie poczuł się przegrany, każdy uczeń został doceniony. Uczestnicy otrzymali podarunki i gratulacje od organizatorów. Uczniowie wykazali się ogromną wiedzą o Danielu Gabrielu Fahrenheicie oraz chęcią zdobywania szczegółowych informacji na jego temat. Można było to zaobserwować podczas wypowiedzi prof. Andrzeja Januszajtisa, którego uczestnicy konkursu słuchali bardzo uważnie i zadawali mu wiele pytań, dotyczących słynnego gdańskiego fizyka. Po zakończeniu uroczystości urodzinowych patrona szkoły delegacja Stowarzyszenia „Nasz Gdańsk” i Fundacji Fahrenheit Polonia udała się do Głównego Miasta, aby złożyć wiązanki pod gablotą z termometrem Daniela Gabriela Fahrenheita.
Lucyna Siewruk
Rozdział I
Postanowienia ogólne
§ 1
Stowarzyszenie ,,Nasz Gdańsk” zwane dalej Stowarzyszeniem działa na mocy ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach /Dz.U. Nr20, poz.104, z późniejszymi zmianami/ oraz niniejszego statutu.
§ 2
Stowarzyszenie jest dobrowolnym i samorządnym, trwałym zrzeszeniem osób identyfikujących się z celami Stowarzyszenia.
§ 3
Terenem działania Stowarzyszenia jest obszar Rzeczypospolitej Polskiej, a siedzibą władz miasto Gdańsk.
§ 4
Stowarzyszenia posiada osobowość prawną.
§ 5
Stowarzyszenie opiera swoją działalność na pracy społecznej członków. Do prowadzenia swych spraw może zatrudniać pracowników.
Stowarzyszenie może prowadzić działalność gospodarczą w rozmiarach służących realizacji jego celów statutowych, na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Dochód z działalności jest przeznaczony na realizację celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między jego członków.
§ 6
Stowarzyszenie może być członkiem krajowych i zagranicznych stowarzyszeń o podobnym profilu działania, jeżeli nie narusza to zobowiązań wynikających z umów międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest stroną.
§ 7
Stowarzyszenie może używać odznak i pieczęci na zasadach określonych w przepisach szczególnych.
Rozdział II
Cele i sposoby działania
§ 8
Cele Stowarzyszenia:
Skupianie ludzi, organizacji i instytucji pragnących aktywnie uczestniczyć w kształtowaniu i realizacji polityki gospodarczej, społecznej i działalności charytatywnej na obszarze miasta Gdańska i województwa pomorskiego.
Kształtowanie postaw patriotycznych i poczucia tożsamości historycznej polskości w Gdańsku i na Pomorzu.
Krzewienie i popularyzacja wiedzy o Gdańsku i województwie pomorskim wśród mieszkańców i turystów. Podtrzymywanie tradycji narodowej, obywatelskiej i kulturowej.
Promowanie i wspieranie spraw morskich i rozwoju dróg wodnych w Gdańsku.
Wspieranie działań i przedsięwzięć umacniających poczucie tożsamości regionalnej – kaszubskiej i pomorskiej, oraz mniejszości narodowych i etnicznych.
Upamiętnianie wybitnych postaci, miejsc i wydarzeń w historii Gdańska i województwa pomorskiego.
Działalność na rzecz zachowania walorów historycznej architektury i ładu przestrzennego Gdańska, jego zabytków i dzieł sztuki. Ochrona dóbr kultury i dziedzictwa narodowego.
Wspieranie inicjatyw rewitalizacji miejsc i dzielnic istotnych dla wizerunku i świadectwa historycznego Gdańska.
Działalność wspomagająca rozwój gospodarczy, w tym rozwój przedsiębiorczości Gdańska.
Działalność wspomagająca rozwój wspólnot i społeczności lokalnych.
Inicjowanie i wspieranie działalności wolontariatu społecznego, w tym kulturalnego.
Działalność na rzecz popularyzacji i podnoszenia kultury fizycznej i sportu wśród społeczności gdańskiej, ze szczególnym ukierunkowaniem na dzieci i młodzież, a także współzawodnictwo sportowe promujące Gdańsk.
Działalność na rzecz rozwoju turystyki i rekreacji w Gdańsku.
Wspieranie działalności ekologicznej, jak również dotyczącej ochrony i promocji zdrowia wśród społeczności gdańskiej.
Inicjowanie, wspieranie i działalność na rzecz podnoszenia porządku i bezpieczeństwa.
§ 9
Stowarzyszenie realizuje swoje cele poprzez:
Inspirowanie, samodzielną działalność i współuczestnictwo w inicjatywach i przedsięwzięciach zgodnych z celami Stowarzyszenia.
Tworzenie programów i projektów, pozyskiwanie partnerów i środków dla zespołu czynności niezbędnych dla realizacji celów Stowarzyszenia.
Gromadzenie funduszy na działalność Stowarzyszenia.
Inicjowanie i angażowanie się w tworzenie, a także w działalność Komitetów Organizacyjnych skupiających różne osoby i podmioty prawne niezbędne dla współpracy przy realizacji celów wykraczających poza samodzielne możliwości Stowarzyszenia.
Pozyskiwanie nowych i aktywnych członków Stowarzyszenia. Wspieranie ich w podejmowanej dla Stowarzyszenia działalności.
Popieranie organizacji i instytucji podejmujących działalność zbieżną i zgodną dla celów Stowarzyszenia, a także gwarantujących ich realizację.
Współpracę z organami administracji państwowej i lokalnego samorządu.
Pozyskiwanie i wspieranie przedsiębiorczości, ze szczególnym uwzględnieniem opartej na własności prywatnej.
Organizowanie spotkań tematycznych z lokalną społecznością.
Organizowanie i współuczestnictwo w organizacji kursów, wystaw, pokazów, odczytów, sympozjów, sesji, seminariów, itp.
Podejmowanie różnych form pomocy dla podmiotów realizujących działalność zgodną z celami Stowarzyszenia.
Popularyzację w społeczeństwie programów i działalności Stowarzyszenia. Prowadzenie działalności informacyjnej i propagandowej poprzez periodyk własny Stowarzyszenia i inne pozyskiwane dla celów media.
Prowadzenie działalności opiniotwórczej w stosunku do ważnych dla społeczności gdańskiej projektów.
Cykliczne wyróżnianie i uhonorowanie osób zasłużonych dla Gdańska i województwa pomorskiego.
Współuczestnictwo, bądź samodzielne opracowanie i wydawanie publikacji okolicznościowych prasowych, książkowych i filmowych.
Podejmowanie inicjatyw dla upamiętniania ważnych dla historii miejsc, wybitnych ludzi i wydarzeń, w tym tworzenia tablic pamiątkowych i pomników.
§ 91
Stowarzyszenie prowadzi nieodpłatną działalność pożytku publicznego w zakresie:
Działalności charytatywnej;
Podtrzymywania i upowszechniania tradycji narodowej, pielęgnowania polskości oraz rozwoju świadomości narodowej, obywatelskiej i kulturowej;
Działalności na rzecz mniejszości narodowych i etnicznych oraz języka regionalnego;
Ochrony i promocji zdrowia;
Promocji zatrudnienia i aktywizacji zawodowej osób pozostających bez pracy i zagrożonych zwolnieniem z pracy;
Działalności wspomagającej rozwój gospodarczy, w tym rozwój przedsiębiorczości;
Działalności wspomagającej rozwój techniki, wynalazczości i innowacyjności oraz rozpowszechnianie i wdrażanie nowych rozwiązań technicznych w praktyce gospodarczej;
Działalności wspomagającej rozwój wspólnot i społeczności lokalnych;
Kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego;
Wspierania i upowszechniania kultury fizycznej i sportu;
Ekologii i ochrony zwierząt oraz ochrony dziedzictwa przyrodniczego;
Turystyki i krajoznawstwa;
Porządku i bezpieczeństwa publicznego;
Upowszechniania i ochrony wolności i praw człowieka oraz swobód obywatelskich, a także działań wspomagających rozwój demokracji;
Promocji i organizacji wolontariatu;
Działalności na rzecz osób niepełnosprawnych;
Działalności na rzecz równych praw kobiet i mężczyzn;
Działalności na rzecz osób w wieku emerytalnym;
Nauki, szkolnictwa wyższego, edukacji, oświaty i wychowania;
Działalności na rzecz integracji europejskiej oraz rozwijania kontaktów i współpracy między społeczeństwami;
Działalności na rzecz kombatantów i osób represjonowanych;
Promocji Rzeczypospolitej Polskiej za granicą.
Działalność, o której mowa w ust. 1, może być prowadzona poprzez:
Pozostałą sprzedaż detaliczną prowadzoną poza siecią sklepową, straganami i targowiskami (PKD 47.99.Z;
Wydawanie książek (PKD 58.11.Z);
Wydawanie czasopism i pozostałych periodyków (PKD 58.14.Z);
Pozostałą działalność wydawniczą (PKD 58.19.Z);
Działalność związaną z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych (PKD 59.11.Z);
Działalność związaną z dystrybucją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych (PKD 59.13.Z);
Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi i dzierżawionymi (PKD 68.20.Z);
Działalność w zakresie architektury (PKD 71.11.Z);
Reklamę (PKD 73.1);
Działalność organizatorów turystyki (PKD 79.12.Z);
Działalność związaną z organizacją targów, wystaw i kongresów (PKD 82.30.Z);
Pomoc społeczną bez zakwaterowania, gdzie indziej nie sklasyfikowana (PKD 88.99.Z);
Pozostałą działalność związaną ze sportem (PKD 93.19.Z);
Działalność pozostałych organizacji członkowskich, gdzie indziej niesklasyfikowaną (PKD 94.99.Z).
Rozdział III
Członkowie, ich prawa i obowiązki
§10
Członkami Stowarzyszenia mogą być osoby fizyczne i prawne.
Osoba prawna może być jedynie wspierającym członkiem Stowarzyszenia.
§11
Członkowie Stowarzyszenia dzielą się na:
Członków zwyczajnych,
Członków wspierających,
Członków honorowych.
§12
Członkiem zwyczajnym może być osoba fizyczna – mająca pełną zdolność do czynności prawnych i pełnię praw publicznych.
§13
1. Członkiem wspierającym może być osoba fizyczna posiadająca pełną zdolność do czynności prawnych lub osoba prawna (bez względu na jej miejsce zamieszkania i siedzibę w kraju lub zagranicą), która zainteresowana statutową działalnością Stowarzyszenia zadeklarowała pomoc w realizacji jego celów.
2. W deklaracji kandydata na członka wspierającego podaje się zakres i rodzaj deklarowanej pomocy. Kandydat ma prawo wskazania celu szczegółowego dla udzielonego przez niego wsparcia.
3. Osoba prawna, która uzyskała status członka wspierającego działa w Stowarzyszeniu przez swojego przedstawiciela.
4. Członkowie wspierający mogą uczestniczyć z głosem doradczym w pracach wszystkich organów Stowarzyszenia, w tym w Walnym Zebraniu Członków.
5. Członek wspierający, z wyjątkiem czynnego i biernego prawa wyborczego, posiada prawa określone w §.17 w punktach 2-4. Członek wspierający jest obowiązany do regularnego wywiązywania się z zadeklarowanych świadczeń oraz przestrzegania uchwał i regulaminów władz Stowarzyszenia.
§14
Członków zwyczajnych i wspierających przyjmuje w drodze uchwały Zarząd Stowarzyszenia, na podstawie pisemnej deklaracji.
§15
1. Członkiem honorowym może być każda osoba fizyczna (bez względu na jej miejsce zamieszkania), która wniosła wybitny wkład w rozwój idei Stowarzyszenia lub w inny szczególny sposób wniosła zasługi dla Stowarzyszenia.
2. Nadanie i odebranie tej godności następuje uchwałą podjętą większością 2/3 głosów Walnego Zebrania Członków.
3. Uzyskanie godności członka honorowego pozostaje związane z wymogiem przestrzegania praw i obowiązków określonych w statucie dla członka zwyczajnego. Członek honorowy zachowuje bierne i czynne prawo wyborcze.
§16
1. Członkowi zwyczajnemu lub honorowemu może być nadana godność Honorowego Prezesa Stowarzyszenia. Godność tą może nadać na wniosek Zarządu Stowarzyszenia Walne Zebranie Członków osobie szczególnie zasłużonej w działalności na rzecz Stowarzyszenia, której postawa etyczno – moralna, jak i jej działalność jest zgodna z celami i zasadami działalności Stowarzyszenia.
2. W tym samym czasie godność Honorowego Prezesa Stowarzyszenia może być nadana tylko jednej osobie.
3. Do Honorowego Prezesa Stowarzyszenia stosuje się postanowienia dotyczące członków honorowych ujęte w §.15.
§17
Członek zwyczajny ma prawo:
wybierać i być wybieranym do organów struktury organizacyjnej Stowarzyszenia,
uczestniczenia w zebraniach, odczytach, konferencjach, sympozjach, itp. imprezach organizowanych przez władze Stowarzyszenia,
noszenia odznaki organizacyjnej,
zaskarżania uchwał lub orzeczeń władz Stowarzyszenia w sprawach członkowskich. Właściwą władzą do rozpatrzenia odwołania jest władza nadrzędna nad władzą, która decyzję tą wydała.
§18
Członek zwyczajny obowiązany jest do:
aktywnego uczestniczenia w pracach Stowarzyszenia oraz propagowania jego celów i programu,
przestrzegania statutu, regulaminów i uchwał władz Stowarzyszenia,
regularnego opłacania składek i innych świadczeń obowiązujących w Stowarzyszeniu.
§19
Wykreślony.
§20
1.Członkostwo Stowarzyszenia ustaje na skutek:
dobrowolnej rezygnacji z przynależności do Stowarzyszenia, zgłoszonej na piśmie,
śmierci członka lub utraty osobowości prawnej przez członka wspierającego, będącego osobą prawną,
skreślenia z listy członków z powodu zalegania, w okresie dłuższym niż 6 miesięcy, z opłatą składek członkowskich lub innych świadczeń,
wykluczenia ze Stowarzyszenia na skutek prawomocnego orzeczenia Sądu Koleżeńskiego, w przypadku naruszenia zasad statutowych, nieprzestrzegania uchwał i regulaminów Lu działania na szkodę Stowarzyszenia,
pozbawienia godności członka honorowego, w wyniku uchwały władzy, która tę godność nadała.
2.W przypadku określonym w ust.1 pkt. 3,4,5, Zarząd Stowarzyszenia lub Sąd Koleżeński zobowiązani są zawiadomić członka o skreśleniu lub wykluczeniu, podając przyczynę skreślenia lub wykluczenia, wskazując jednocześnie władzę uprawnioną do rozpatrzenia odwołania oraz termin złożenia odwołania. Uchwały oraz orzeczenia w wyżej określonych sprawach mogą być zaskarżone w terminie 14 dni, od daty ich doręczenia. Instancją odwoławczą w Stowarzyszeniu jest Walne Zebranie Członków.
Rozdział IV
Struktura organizacyjna władz
§21
Władzami Stowarzyszenia są:
1/ Walne Zebranie Członków,
2/ Zarząd Stowarzyszenia,
3/Komisja Rewizyjna,
4/Sąd Koleżeński.
W przypadku, gdy liczba członków Stowarzyszenia przekroczy 200 osób, Walne Zebranie Członków zostaje zastąpione Zebraniem Delegatów wybranych w proporcji jeden delegat na 5 członków zwyczajnych. Mandat delegata trwa do czasu nowych wyborów.
Szczegółowy tryb i zasady wyboru delegatów określi regulamin uchwalony przez Zarząd Stowarzyszenia i zatwierdzony przez Walne Zebranie Członków.
§22
Kadencja wszystkich władz Stowarzyszenia trwa 2 lata, a ich wybór odbywa się w głosowaniu tajnym, bezwzględną większością głosów, w obecności co najmniej połowy uprawnionych do głosowania członków.
Uchwały władz Stowarzyszenia, o ile statut nie stanowi inaczej, podejmowane są w głosowaniu jawnym, zwykłą większością głosów, przy obecności co najmniej połowy uprawnionych do głosowania członków z zachowaniem ważności §26. Przy równej liczbie głosów decyduje głos przewodniczącego organu danej władzy. Zgromadzeni mogą zawsze uchwalić głosowanie tajne.
W przypadku ustąpienia, wykluczenia lub śmierci członka władz Stowarzyszenia w trakcie kadencji, skład osobowy tych władz uzupełniany jest w drodze kooptacji przez pozostałych członków władz, których to dotyczy. Liczba dokooptowanych w ten sposób osób nie może przekroczyć 1/3 liczby członków pochodzących z wyboru.
§23
Walne Zebranie Członków jest najwyższą władzą Stowarzyszenia
W walnym Zebraniu Członków udział biorą:
1/ z głosem stanowiącym – członkowie zwyczajni (delegaci) oraz członkowie honorowi,
2/ z głosem doradczym – członkowie wspierający (członkowie władz Stowarzyszenia, jeżeli nie są delegatami), zaproszeni goście.
O terminie, miejscu i porządku obrad Walnego Zebrania Członków, zarząd Stowarzyszenia powiadamia członków (delegatów) co najmniej na 14 dni przed terminem zebrania. Zawiadomienie o Walnym Zebraniu Członków powinno zawierać dwa terminy obrad (§26 niniejszego statutu).
§24
Walne Zebranie Członków może być zwyczajne lub nadzwyczajne.
Walne Zebranie Członków obraduje wg. uchwalonego przez siebie porządku obrad.
Walne Zebranie Członków otwiera prezes Stowarzyszenia lub jego zastępca i zarządza wybór przewodniczącego obrad.
§25
Nadzwyczajne Walne Zebranie Członków zwołuje Zarząd Stowarzyszenia:
1/ z własnej inicjatywy,
2/ na żądanie Komisji Rewizyjnej,
3/ na pisemny wniosek co najmniej 10 członków zwyczajnych (delegatów).
Zarząd Stowarzyszenia jest zobowiązany zwołać Nadzwyczajne Walne Zebranie Członków w ciągu miesiąca od dnia otrzymania żądania lub wniosku.
Nadzwyczajne Walne Zebranie Członków obraduje wyłącznie nad sprawami, dla których zostało zwołane.
§26
Uchwały Walnego Zebrania Członków zapadają przy obecności:
w pierwszym terminie – co najmniej połowy uprawnionych do głosowania członków,
w drugim terminie – wyznaczonym w tym samym dniu 30 minut później niż pierwszy termin – bez względu na liczbę osób uprawnionych do glosowania.
§27
Do kompetencji Walnego Zebrania Członków należy:
uchwalanie statutu i jego zmian,
uchwalanie głównych kierunków działania Stowarzyszenia,
uchwalanie regulaminów nie zastrzeżonych do właściwości innych władz Stowarzyszenia,
wybór i odwołanie Prezesa oraz członków władz Stowarzyszenia (głosowanie tajne),
rozpatrywanie odwołań od uchwał Zarządu, Sądu Koleżeńskiego,
rozpatrywanie i zatwierdzanie sprawozdań Zarządu, Komisji Rewizyjnej, Sądu Koleżeńskiego, oraz podejmowanie uchwał w przedmiocie udzielenia lub nie absolutorium ustępującym władzom na wniosek Komisji Rewizyjnej,
nadawanie i pozbawianie godności członka honorowego Stowarzyszenia, na wniosek Zarządu Stowarzyszenia,
podjęcie uchwały o rozwiązaniu Stowarzyszenia i przeznaczeniu jego majątku,
uchwalanie regulaminu wyboru delegatów na Walne Zebranie.
Zarząd Stowarzyszenia
§28
Zarząd Stowarzyszenia, będący najwyższą władzą Stowarzyszenia w okresie między Walnymi Zebraniami Członków, kieruje całokształtem działalności Stowarzyszenia, a za swoja pracę i działania odpowiada przed Walnym Zebraniem Członków.
§29
W skład Zarządu wchodzi Prezes oraz 3-6 członków. Na swym pierwszym posiedzeniu Zarząd wybiera ze swego grona 1-2 wiceprezesów, sekretarza i skarbnika.
Zasady i tryb działania Zarządu Stowarzyszenia ustala regulamin uchwalony przez Zarząd.
Posiedzenia Zarządu odbywają się w miarę potrzeb, nie rzadziej jednak niż raz na miesiąc.
§30
Do zakresu działania Zarządu należy:
1/ zwoływanie Walnego Zebrania Członków (delegatów),
2/ wykonywanie uchwał Walnego Zebrania,
3/ określanie szczegółowych kierunków działania Stowarzyszenia,
4/ powoływanie komisji problemowych, klubów i zespołów
5/ uchwalanie okresowych programów pracy Stowarzyszenia,
6/uchwalanie budżetu Stowarzyszenia i zatwierdzanie rocznych sprawozdań finansowych,
7/ reprezentowanie Stowarzyszenia na zewnątrz,
8/ określanie wysokości opłaty wpisowej i składek członkowskich,
9/ zarządzanie majątkiem Stowarzyszenia,
10/podejmowanie uchwał o nabywaniu, zbywaniu i obciążaniu majątku nieruchomego i ruchomego Stowarzyszenia,
11/podejmowanie uchwał o przynależności Stowarzyszenia do krajowych i międzynarodowych organizacji oraz delegowanie przedstawicieli Stowarzyszenia,
12/zawieranie porozumień o współpracy z organami administracji i władzami naczelnymi innych organizacji,
13/organizowanie i prowadzenie działalności gospodarczej,
14/zgłaszanie wniosków o nadanie przez Walne Zebranie Członków godności członka honorowego Stowarzyszenia,
15/występowanie z wnioskami do Sądu Koleżeńskiego o wykluczenie członka zwyczajnego, pełniącego funkcję we władzach Stowarzyszenia,
16/składanie Walnemu Zebraniu Członków sprawozdań ze swojej działalności,
17/ustalanie zasad zatrudniania i wynagradzania pracowników.
Od uchwał Zarządu przysługuje prawo odwołania do Walnego Zebrania Członków, w terminie 30 dni od daty otrzymania uchwały Zarządu – za jego pośrednictwem. Odwołanie rozpatrywane jest na najbliższym posiedzeniu Walnego Zebrania Członków.
§31
Do rozwiązania poszczególnych problemów ekonomicznych lub ekonomiczno- organizacyjnych i przedłożenia wniosków Zarząd Stowarzyszenia powołuje komisje problemowe, określając ich skład i zadania.
§32
Posiedzenia Zarządu zwołuje Prezes z własnej inicjatywy lub na wniosek co najmniej 2 członków Zarządu, w terminie 7 dni od daty zgłoszenia wniosku.
Komisja Rewizyjna
§33
Komisja Rewizyjna jest władza Stowarzyszenia powołana do sprawowania kontroli nad jego działalnością.
§34
Komisja Rewizyjna składa się z 3 członków, którzy na pierwszym posiedzeniu wybierają ze swego grona: przewodniczącego, zastępcę oraz sekretarza.
§35
Do zakresy działania Komisji Rewizyjnej należy:
1/ kontrolowanie, co najmniej raz na pół roku, całokształtu działalności Stowarzyszenia,
2/ zwołanie Walnego Zebrania Członków, w razie nie zwołania go przez Zarząd, w terminie lub trybie ustalonym w statucie,
3/ prawo żądania zwołania posiedzenia Zarządu, celem omówienia uwag, wniosków i zaleceń wynikających z kontroli wewnętrznej i zewnętrznej. Posiedzenia Zarządu w takim przypadku winno odbyć się nie później niż w terminie 14 dni od daty złożenia wniosku (żądania).
4/ uchwalenie regulaminu działania,
5/ składanie Walnemu Zebraniu Członków sprawozdań z własnej działalności oraz wniosków o udzielenie lub odmowę udzielenia absolutorium władzom naczelnym Stowarzyszenia,
6/ Komisja Rewizyjna ma prawo żądania od członków i władz Stowarzyszenia złożenia pisemnych lub ustnych wyjaśnień dotyczących kontrolowanych spraw.
§36
Członkowie Komisji Rewizyjnej maja prawo udziału, z głosem doradczym w posiedzeniach Zarządu i Sądu Koleżeńskiego.
Członkowie Komisji Rewizyjnej nie mogą pełnić innych funkcji we władzach Stowarzyszenia ani pozostawać z członkami tych władz w stosunku pokrewieństwa, powinowactwa lub podległości z tytułu zatrudnienia,
Członkami Komisji Rewizyjnej nie mogą być osoby skazane prawomocnym wyrokiem za przestępstwo z winy umyślnej.
Członkowie Komisji Rewizyjnej mogą otrzymywać z tytułu pełnienia funkcji w Komisji Rewizyjnej zwrot uzasadnionych kosztów lub wynagrodzenie w wysokości nie wyższej niż określone w art. 8 pkt 8 ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (Dz. U. Nr 26, poz. 306, z 2001 r. Nr 85, poz. 924 i Nr 154, poz. 1799, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 oraz z 2003 r. Nr 45, poz. 391 i Nr 60, poz. 535).
Sąd Koleżeński
§37
Sąd Koleżeński jest władzą powołaną do:
1/ rozpatrywania i rozstrzygania spraw związanych z naruszeniem przez członka postanowień statutu, uchwał władz lub działania na szkodę Stowarzyszenia,
2/ rozstrzygania spraw i zatargów wynikłych między członkami Stowarzyszenia.
Sąd Koleżeński orzeka na wniosek:
1/ Zarządu,
2/ Komisji Rewizyjnej,
3/ co najmniej 3 członków Stowarzyszenia,
4/ zainteresowanego członka – w sprawach osobistych.
§38
Sąd Koleżeński składa się z 3 członków, którzy na pierwszym posiedzeniu wybierają ze swego grona: przewodniczącego, zastępcę i sekretarza.
Członek Sądu Koleżeńskiego nie może pełnić innych funkcji we władzach Stowarzyszenia.
Przewodniczący Sadu Koleżeńskiego ma prawo udziału z głosem doradczym w posiedzeniach Zarządu.
§39
Sąd Koleżeński może wymierzyć następujące kary:
1/ upomnienia,
2/ nagany,
3/ zawieszenia w prawach członka,
4/ wykluczenia ze Stowarzyszenia.
Decyzja Sadu Koleżeńskiego podlega zaskarżeniu do Walnego Zebrania Członków.
§40
Sąd Koleżeński składa sprawozdanie ze swej działalności Walnemu Zebraniu Członków.
Sąd Koleżeński działa na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu.
Rozdział V
Majątek i fundusze
§41
Majątek Stowarzyszenia stanowią nieruchomości, ruchomości i fundusze.
Źródłami powstania majątku Stowarzyszenia są:
1/ opłaty wpisowe i składki członkowskie,
2/ dochody z nieruchomości i ruchomości stanowiących własność lub będących w użytkowaniu Stowarzyszenia,
3/ dotacje,
4/ darowizny, zapisy i spadki,
5/ wpływy z działalności gospodarczej,
6/ dochody z ofiarności publicznej.
Środki pieniężne, niezależnie od źródeł ich pochodzenia mogą być przechowywane wyłącznie na koncie Stowarzyszenia. Wpłaty gotówkowe winny być, przy uwzględnieniu bieżących potrzeb niezwłocznie przekazane na konto.
Nowo przyjęci członkowie wpłacają opłatę wpisową oraz składki członkowskie w ciągu 14 dni od daty otrzymania zawiadomienia o przyjęciu do Stowarzyszenia.
Stowarzyszenie prowadzi gospodarkę finansową oraz rachunkowość zgodnie z obowiązującymi przepisami.
§42
Dla ważności oświadczeń woli i dokumentów w przedmiocie praw i obowiązków majątkowych Stowarzyszenia wymagane są podpisy dwóch osób, w tym Prezesa Zarządu lub zastępcy i skarbnika.
Dla ważności innych pism i dokumentów wymagane są dwa podpisy członków Zarządu.
§421
Stowarzyszenie nie może:
udzielać pożyczek lub zabezpieczać zobowiązań majątkiem organizacji w stosunku do jej członków, członków organów lub pracowników oraz osób, z którymi pracownicy pozostają w związku małżeńskim albo w stosunku pokrewieństwa lub powinowactwa w linii prostej, pokrewieństwa lub powinowactwa w linii bocznej do drugiego stopnia albo są związani z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli, zwanych dalej ,,osobami bliskimi”,
przekazywać majątku Stowarzyszenia na rzecz ich członków, członków organów lub pracowników oraz ich osób bliskich, na zasadach innych niż w stosunku do osób trzecich, w szczególności jeżeli przekazanie to następuje bezpłatnie lub na preferencyjnych warunkach,
wykorzystywać majątku Stowarzyszenia na rzecz członków, członków organów lub pracowników oraz ich osób bliskich na zasadach innych niż w stosunku do osób trzecich, chyba że to wykorzystanie bezpośrednio wynika ze statutowego celu Stowarzyszenia.
Dokonywać zakupów na szczególnych zasadach towarów lub usług od podmiotów, w których uczestniczą członkowie organizacji, członkowie jej organów lub pracownicy oraz osoby im bliskie.
§422
Dochód osiągany przez Stowarzyszenie przeznaczony jest w całości na działalność określoną w Rozdziale II Statutu.
Rozdział VI
Zmiana statutu i rozwiązanie Stowarzyszenia
§43
Uchwalenie statutu lub jego zmiana oraz podjęcie uchwały o rozwiązaniu Stowarzyszenia przez Walne Zebranie Członków wymaga kwalifikowanej większości 2/3 głosów, przy obecności co najmniej połowy członków uprawnionych do głosowania.
Uchwalenie statutu lub jego zmian oraz rozwiązanie Stowarzyszenia mogą być przedmiotem Walnego Zebrania Członków wyłącznie wtedy, gdy sprawy te zostały umieszczone w porządku obrad Walnego Zebrania Członków. Do zawiadomienia należy załączyć projekty stosownych uchwał.
Podejmując uchwałę o rozwiązaniu Stowarzyszenia, Walne Zebranie Członków określa sposób przeprowadzenia likwidacji oraz przeznaczenia majątku Stowarzyszenia.
W sprawach dotyczących rozwiązania i likwidacji Stowarzyszenia, nie uregulowanych w statucie, mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach /Dz. U. Nr.20, poz. 104, z późniejszymi zmianami/.
Rozdział VII
Postanowienia końcowe
§44
Statut oraz jego zmiany wchodzą w życie po uprawomocnieniu się stosownego postanowienia sądu rejestrowego
Św. Włodzimierz w Gdańsku. Fot. Andrzej Januszajtis
GDAŃSK. W piątek, 22 maja 2015 r., placyk przed kościołem św. Bartłomieja (dziś katedra grekokatolicka) na Starym Mieście w Gdańsku wzbogacił się o pomnik św. Włodzimierza, dzieło utalentowanego gdańskiego rzeźbiarza rodem z Ukrainy – Gennadija Jerszowa.
O wielkim księciu kijowskim Włodzimierzu, który po długich latach burzliwego życia nawrócił się i został świętym, najlepiej, choć nie zawsze pochlebnie, informuje w „Powieści lat minionych” kronikarz Nestor. Główną zasługą księcia był przeprowadzony w 988 roku chrzest kijowskiej Rusi. Przed laty miałem okazję oglądać jego pomnik w Kijowie. Oto, co o nim czytamy w polskim przewodniku, wydanym w 1913 roku przez tamtejszą księgarnię Idźkowskiego – ze skrótami i aktualizacją (w nawiasach): „Od strony placu Cesarskiego (dziś Europejski) stromą ścieżką wchodzimy na górę Św. Włodzimierza. Ze środkowego i górnego tarasu otwiera się rozległy widok na Dniepr… W roku 1853 cesarz Mikołaj rozkazał postawić na środkowym tarasie góry pomnik św. Włodzimierza. Cokół przedstawia pryzmę ośmioboczną, na wierzchu której wznosi się postać św. Włodzimierza, trzymającego w prawej ręce krzyż a w lewej czapkę wielkoksiążęcą. Krzyż, wieczorami, za inicjatywą i kosztem p. Mogilcewa, oświetlany bywa elektrycznością. Od strony Dniepru, na jednej z ośmiu płaszczyzn umieszczona wypukłorzeźba przedstawia chrzest kijowian. Posąg i rzeźby odlane są ze spiżu. Całość mierzy 27 arszynów (19,2 m) wysokości, spiżowa figura księcia waży 350 pudów (5,72 t) i ma 15 arszynów (10,7 m).” Rozmiary wydają się ogromne, ale chodziło o to, żeby pomnik było dobrze widać z drugiego brzegu Dniepru, który ma w tym miejscu ponad 600 m szerokości. Nasz pomnik jest oczywiście o wiele mniejszy (większy w tym miejscu rozsadziłby otoczenie), ale dzięki swoim proporcjom dostojny i monumentalny. Św. Włodzimierz Gennadija Jerszowa trzyma w prawej ręce cerkiew, a w lewej krzyż, inny niż w Kijowie. Tamten jest łaciński, z jedną poprzeczką, ten ma trzy równoległe. Górna i dolna są krótsze, środkowa dłuższa. Jak informuje twórca pomnika, jest to krzyż kijowski, powszechnie używany przez grekokatolików. Co ciekawe, dawny krzyż (znak własnościowy) gdańskiego kościoła św. Bartłomieja, pierwotnie rzymskokatolickiego, a po reformacji luterańskiego, miał podobny kształt, z tą jedynie różnicą, że końce głównych poprzeczek przekreślały dodatkowe krótkie. Nieświadome przeczucie późniejszych losów świątyni? Kto wie!
Cieszymy się, że mamy piękny pomnik i rzeźbiarza, który może tworzyć równie piękne następne. Jako pierwszy może powstać pomnik wielkiego gdańszczanina i Europejczyka – Artura Schopenhauera. Wszczęliśmy odpowiednie starania i kiedy przyjdzie czas, zapoznamy naszych Czytelników ze szczegółami.
Andrzej Januszajtis
Prezydent Miasta Gdańska i Dyrektor I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Gdańsku zapraszają na uroczystą sesję poświęconą profesor Lucylli Pisarskiej, która we wspomnieniach wielu pokoleń absolwentów pozostawiła nieprzemijające uczucie wzajemnej serdeczności. Była wyjątkowym pedagogiem, osobą o niezłomnym charakterze, niezrównanej pasji nauczania, zasłużoną gdańszczanką.
Sesja organizowana jest w ramach obchodów 70 – lecia I Liceum Ogólnokształcącego w Gdańsku.
Vale Magistra. Lucylla Pisarska – wspomnienie
Lucylla Pisarska (1908- 2009)- nauczycielka języka łacińskiego i francuskiego, współorganizatorka i wicedyrektor I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Gdańsku, członkini organizacji społecznych i naukowych, m.in: Towarzystwa Przyjaciół Gdańska, Związku Sybiraków- oddział w Gdańsku. Autorka książki ,,Ślady kultury antycznej w Gdańsku” (1993). Odznaczona m.in.: odznaką honorową ,,Zasłużonym Ziemi Gdańskiej”.13 czerwca 2015, godz. 11.00, Europejskie Centrum Solidarności,
Plac Solidarności 1, sala nr 5, III p.
Program
Przewidziana jest publikacja monografii o życiu i działalności pedagogicznej prof. Lucylli Pisarskiej, która zostanie sfinansowana dzięki Państwa wsparciu i szczodrości.
Cel można wesprzeć wpłatą:
Komitet Społeczny im. Prof. Lucylli Pisarskiej
Plus Bank
nr konta: 10 1680 1277 0000 0007 2755 8135
swift code: IVSEPL PP
Tematem spotkania była odpowiedzialność kadry techników i inżynierów wobec strategii rozwoju Gdańska. Jak podkreślił Prezes NOT dr inż. Jan Bogusławski, spotkanie inspirowane ogólnomiejską dyskusją dotyczącą nowego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gdańska jest kontynuacja szeregu wcześniejszych dyskusji w gronie środowiska naukowo-technicznego.
Zaznaczył, że łatwo jest przedstawiać ogólne założenia i wyrażać nadzieje „by było lepiej”, ale trudniej jest dokonywać wiarygodnych ocen i tworzyć precyzyjne koncepcje rozwiązywania spraw i to zarówno w przestrzeni infrastrukturalnej, jak i społecznej. Precyzyjne wyliczenia charakterystyczne dla np. obliczeń wytrzymałości mostu powinny mieć swoją analogie w organizacji życia publicznego.
Pierwszy blok dyskusyjny dotyczył szkolnictwa zawodowego. Głos wprowadzający zabrała dyrektor Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego nr 2 na Oruni Pani Barbara Mizerska. W wystąpieniu przedstawiała przyjęte i realizowane przez władze miasta założenia dotyczące funkcjonowania i struktury szkolnictwa. Dowiedzieliśmy się m.in., że występujący brak zainteresowania ze strony gimnazjalistów podjęciem trudnej nauki w technikum lub szkole zawodowej utrudnia rozwój szkolnictwa zawodowego. Dlaczego uczniowie nie wybierają szkół technicznych i zawodowych ? Nad tym zastanawiali się kolejni dyskutanci.
Aktualnym problemem jest odnalezienie najlepszej formuły dla nowoczesnego kształcenia zawodowego. Raz skutecznego kształtowania absolwenta, dwa atrakcyjnego i ciekawego dla ucznia. Przykładem godnym naśladowania są nowatorskie rozwiązania przyjęte w Technikum Łączności. Powszechną i niekwestionowaną metodą kształcenia pilotów jest trening w symulatorze lotów. Podobne metody – jako pionierskie – zdobywają uznanie dla kształcenia np. chirurgów. W Technikum Łączności taką metodę zaproponowano dla kształcenia zawodowego przyszłych techników. Powołana został firma symulacyjna z branży nowoczesnych technologi (IT) w której praktykanci mogą przeprowadzać skomplikowane projekty techniczne i gospodarcze. Uzyskując w ten sposób niemożliwą do zdobycia w innych warunkach świadomość i wyczucie zależności technicznych i procesów gospodarczych. Firma symulacyjna jest de facto zorganizowanym na kształt rzeczywistego przedsiębiorstwa laboratorium i warsztatami szkolnymi, gdzie nauka to praca w firmie w której uczniowie rozwiązują rzeczywiste problemy. Firma ta ma normalne działy i strukturę. Jest wyposażona w najnowsze rozwiązania techniczne, które został w dużej części zapewnione przez wiodące firmy patronackie. Koordynatorem tego nowoczesnego procesu dydaktycznego jest dr inż. Wojciech Władziński, który jest dyrektorem firmy symulacyjnej, a jednocześnie jest kierownikiem kształcenia praktycznego w Technikum Łączności.
Jego rzeczowa prezentacja wzbudziła duże zainteresowanie. Brawo! Ten sukces był możliwy dzięki poświęceniu grona pedagogicznego, dyrekcji i niezastąpionych absolwentów.
W dyskusji z cennymi uwagami uczestniczyli praktycy i przedsiębiorcy.
Prezes gdańskiego Euro+Wentu Pan Jerzy Kortas wskazywał na rozdźwięk pomiędzy podejmującymi decyzje w oświacie, a rzeczywistością – co powoduje tworzenie fikcji edukacyjnej. Opracowywane są nowe programy, ale jakby pod wymagania urzędników, a nie zapotrzebowanie rynku. W podobnym tonie wypowiadał się Prezes Cemetu Sp. z o.o. Kazimierz Lewandowski podnosząc wagę budowania prestiżu szkoły zawodowej poprzez m.in. nowoczesna dydaktykę odpowiadającą aktualnej technice – takiej jak jest zastosowana w realnym współczesnym przedsiębiorstwie. Wskazał na rosnący „głód” fachowców na poziomie szkoły zasadniczej i technikum jaki m.in. jest w jego przedsiębiorstwie. Cemet wspólnie z Inżynierskim Kołem IKO zainicjował promocję wśród uczniów szkół podstawowych i gimnazjalnych z Oruni kształcenia zawodowego poprzez otwarte lekcje w zakładzie produkcyjnym.
Przedstawicielka wydziału edukacji przywołała jednak obiektywne trudności, przepisy itd. wskazując na bezsilność: „Sami nic nie zrobimy bez rodziców i woli młodzież”.
Jednak wniosek jest oczywisty to nie krąbrność uczniów, ale stwarzane dla tych uczniów warunki odstręczają od szkół zawodowych.
Pan Grzegorz Pellowski przedstawił swoje doświadczenia z obserwacji z systemu kształcenia zawodowego w innych państwach. Podając przykład niemiecki, gdzie kształcenie zawodowe jest rozwijane. Zachęcał nawet naszych urzędników oświatowych do „z kserowania” tamtych rozwiązań. Jego zdaniem miasto chciało by się pozbyć problemu szkolnictwa zawodowego – nie doceniając, poza deklaracjami, jego faktycznego znaczenia dla rozwoje gospodarki.
Podał przykład, iż w jego zakładzie większość piekarzy i cukierników to osoby wykształcone w zawodzie z inicjatywy jego zakładu i zrozumienia byłego Dyrektora Zespołu Szkół Przemysłu Spożywczego. Osoby te są związane z jego zakładem od dwudziestu lat i realizują się zawodowo.
W Niemczech organizacja szkolnictwa jest uporządkowana, związana z samorządem rzemieślniczym i zakładami pracy. Tam, organizacje rzemieślnicze i pracodawcy zamawiają w magistracie absolwentów określonej specjalności, którzy uzyskują w ten sposób realne możliwości zatrudnienia. Wówczas młodzi ludzie chętnie wybierają szkoły zawodowe ponieważ stwarzają one perspektywy zawodowe. Młodzi ludzie nie są oszukiwani. Dodatkowa zachętą jak wskazał prezes Euro+Wentu może być np. system stypendialny zbliżający ucznia z przedsiębiorcą.
Moim zdaniem kluczem do rozwoju szkolnictwa zawodowego jest przywrócenie temu rodzajowi szkół rangi jaką utraciły po przemianach ustrojowych. Przed reformą systemu oświaty w Polsce dobre technika miały równorzędny poziom z dobrymi liceami. W Gdańsku do najlepszych wiodących szkół należały: Technikum Łączności, I Liceum Ogólnokształcące oraz Conradinum. Za nimi dopiero plasowały się takie szkoły jak „Topolówka” , II LO, czy CKUMiE. Również wysoki poziom kształcenia zawodowego dotyczył Zasadniczych Szkół Zawodowych. Często szkoły te były szkołami przyzakładowymi. Permanentne przenikanie się zajęć teoretycznych z bezpośrednią praktyką w zakładzie pracy w efekcie prowadził do dzieła jakim byli absolwenci. Sprawdzianem ich najwyższych kwalifikacji jest marka polskich fachowców w świecie
Kształcenie zawodowe na każdym poziomie: od szkoły zasadniczej – do politechniki wymaga jednak znacznie większego wysiłku od uczniów i słuchaczy. Modne stały się kierunki społeczne i humanistyczne m.in. dlatego, że są wygodniejsze i tańsze w organizacji.
Poprawność urzędnicza, jak się okazuje nie jest najlepszym rzecznikiem dla szkolnictwa zawodowego. Twórcy przemian oświatowych przez minione lata w zasadzie pogardzali szkołami zawodowymi. Nie rozumieli ich znaczenia i wartości. Dlatego dla odnalezienia właściwych proporcji niezbędne jest, aby środowiska zarówno naukowo-techniczne, jaki i przedsiębiorcy oraz samorząd rzemieślniczy stali się rzecznikiem interesu szkół zawodowych. Złożyłem propozycję aby skonsolidować gdańskie szkoły zawodowe wokół NOT, w ten sposób dając im zaplecze dla silniejszego oddziaływania.
Kolejnym wskazanym przez mnie elementem jest zmiana filozofii i proporcji w edukacji. W gospodarce potrzebni są rzemieślnicy, fachowcy, technicy. A tymczasem w przyjętej przez Radę Miasta Gdańska uchwale powołuje się pod przewodnictwem byłej minister i byłej wiceprezydent ds. edukacji Pani Katarzyny Hall Gdańską Radę Oświatową. Ciało o wyjątkowo szerokich prerogatywach i uprawnieniach. W tej radzie głos odpowiedzialny za szkolnictwo zawodowe jest jeden na 28 członków. Nie gwarantuje to żadnych proporcji. Moim zdaniem należy niezwłocznie uzupełnić skład Rady Oświatowej o wiarygodnego rzecznika szkolnictwa zawodowego np. reprezentanta środowiska NOT.
Drugim poruszanym na konferencji blokiem tematycznym było podsumowanie efektów spotkania, które miało miejsce w dniu 30 stycznia b.r. na Oruni. Wówczas działacze samorządowi, szkoły, rodzice i przedsiębiorcy dyskutowali o problemach trapiących mieszkańców Oruni.
W spotkaniu uczestniczyli radni miasta oraz województwa. Zagadnienia oraz wnioski jakie wówczas sformułowano przedstawił Prezes oruńskiej firmy Cemet Sp. z o.o. Pan Kazimierz Lewandowski. Najważniejsze nie rozwiązane od lat sprawy na Oruni to kwestia bezpiecznych, bezkolizyjnych przejazdów kolejowych oraz planowany sposób realizacji linii energetycznej 2x110kV zasilającej Gdańsk. Istniejące rozwiązania (szlabany) oraz planowana linia napowietrzna dzielą Orunię na enklawy, uniemożliwiając rozwój gospodarczy, normalną drogę do szkoły i utrudniając życie. Wynikiem ówczesnego spotkania była kolejna petycja w imieniu mieszkańców do władz, która jak zauważył Prezes Lewandowski pozostała na razie bez odpowiedzi.
Kwestie te wywołują zrozumiałą irytację mieszkańców. Ich oczekiwania są lekceważone przez władze miasta. Zabierający głos w dyskusji Pan Przemysław Kluza słusznie postuluje o konsolidację działań wokół spraw wspólnych dla Oruni. Potwierdzeniem – jak wskazywał – może być szereg jego innych inicjatyw, które wsparte wspólnym, szerszym działaniem odniosły powodzenie. W dyskusji dotyczącej Oruni zabierałem głos przedstawiając dorobek zespołu analitycznego byłego radnego wojewódzkiego Pana Mariana Szajny. W wyniku licznych interpelacji i zabiegań o rozwiązanie „nierozwiązywalnych” spraw kierowane były interwencje m.in. do kolejnych premierów D.Tuska i E.Kopacz. Ostatecznie Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju uznało „możliwość zgłoszenia potrzeby wykonania przejazdu drogowego biegnącego pod linia kolejową” (pismo DTK-III-053-88(3)-MK/2014 z dnia 28-11-2014 r.), a takiemu stanowisku ministerstwa w sukurs przychodzi spółka SKM Trójmiasto Sp. z o.o. (pismo SKM I3.416.08.32.14 z dnia 29-10-2014 r.), która będzie głównym koordynatorem planowanej modernizacji linii SKM do Pruszcza Gdańskiego. Jest więc szansa na rozwiązanie tej spawy. Poszukiwanie przyczyn dotychczasowych zaniedbań przyniosło także taką konstatacje, iż dotychczas np. przy procesie modernizacji linii dla „Pendolino” niedostatecznie silne były naciski na wybudowanie tunelu, a środki finansowe istniały (np. powstał tunel w Cieplewie, łącznie przy modernizacji linii E65 do Warszawy powstało kilkadziesiąt nowych bezkolizyjnych przejazdów kolejowych !).
Kolejnym wynikiem pracy zespołu analitycznego oraz Pana Mariana Szajny jest osiągnięcie zrozumienie u władz wojewódzkich dotyczące częściowego skablowania linii energetycznej (linią podziemną) 2x110kV. Gdyby te sprawy zostały ostatecznie zapięte zgodnie z oczekiwaniami mieszkańców Orunia zyskała by spójny charakter i dodatkowe możliwości rozwoju. Przestała by być dzielnicą podzieloną – z gettem za torami. To jest bardzo ważne zadanie nie tylko infrastrukturalne, ale głównie społeczne.
Konkluzja w tym zakresie jest jednoznaczna. Bezwzględnie należy zintensyfikować wspólne działania domagając się od władz konkretnych decyzji i rozwiązań jakich oczekują mieszkańcy. Wiem, że Marian Szajna przekazał ostatnio stanowisko w tej sprawie Marszałkowi Województwa zachęcając jednocześnie Marszałka do podjęcia w imieniu mieszkańców bezpośredniego lobbowania w tych sprawach.
Trzeci blok tematyczny dotyczył spraw zagospodarowania przestrzennego śródmieścia Gdańska. W wykładzie pt. „Odbudowa Gdańska, a dziedzictwo światowe” Pan Profesor Andrzej Januszajtis przedstawił architekturę i zakamarki ścisłego centrum Gdańska. Opis w naturalny sposób zająłby kilka lub nawet kilkanaście stron artykułu. Jak więc ująć wstęp do dyskusji na temat przestrzeni architektonicznej śródmieścia ? Jak rozmawiać o temacie ze zrozumieniem ? Posłużę się tutaj trafnym – opisem centrum gdańska i Gdańska w ogóle. Zamykającym się w stwierdzeniu: Gdańsk jest piękny. Jest to przemyślenie Pana Profesora Januszajtisa z jednego z jego licznych opracowań nt. Gdańska. Jakże jest ono mądre i dosadne. Jak jednak zdefiniować słowo – piękny. Co jest pięknem? Jeżeli mówimy o pięknej kobiecie mamy na myśli nasze żony, córki, matki. Każda dla nas jest piękna. A piękna kobieta w sensie ogólnym ? W sensie piękna bezwzględnego posiada cechy zachwycające wszystkich. A piękne miasto ? Tak samo ! Jest harmonijne, uporządkowane, w którym zachowane są proporcje architektoniczne. Urzeka kształtem, oryginalnością, a zarazem prostotą. Architektura takiego miasta jest lekka, zachwyca nas jej umiar i subtelnie oddana wartość. Taką właśnie jest architektura gdańskiej starówki. Czujemy się w niej dobrze, a zarazem jesteśmy dumni kunsztem i delikatnym bogactwem. Proszę dokonać retrospekcji: wszyscy, którzy choć raz byli w Gdańsku zatrzymują wrażenia ze spotkania z gdańską architekturą jako odniesienie – wyznacznik wartości. To właśnie świadczy o pięknie.
Gdańsk, to także woda, z której miasto wyrosło – stała się Jego istnienia podstawą i sensem. Nie można nie zakłócając proporcji urbanistycznych pominąć tego aspektu. Wielokrotnie to podkreślał nieodżałowany profesor Witold Andruszkiewicz, prosząc – tak jak w gdańsku było dawniej – o otwarcie mostów. Aby Gdańsk mógł żyć swoją wodą.
Taki powinien być właśnie wyznacznik architektury śródmieścia miasta. Oddający proporcje i historię miasta, która odcisnęła się w dziejach świata. Gdańsk musi pozostać piękny.
Nie można dopuścić do przekroczenia granicy pomiędzy miastem z klasą, tradycja, dziedzictwem, a urbanistyką odpustową i tandetną architekturą przypadkowo podporządkowaną doraźnym celem biznesowym i deweloperskim. Na przykład projektowana deformacją historycznych spichlerzy przy Motławie, które maja przeciąć harmonijną linię zabudowy – burząc ład architektoniczny.
Po co ? Dlaczego ?! Podobnie jest z projektem kładek w stylu przeprawy saperskiej, które poszatkują Motławę – blokując drogę wodna, niszcząc piękno.
Zabierając głos w dyskusji odniosłem się do roli architekta miejskiego, który powinien kochać miasto. Dziś odnosi się wrażenie, że osoba piastująca tą funkcję nie jest uczuciowo związana z miastem. Swoją działalność realizuje wyłącznie w charakterze biznesowo-formalnym. Bez pasji, bez wizji architektury i szacunku dla wielowiekowej tradycji miasta. Do swojej funkcji moim zdaniem aktualny architekt miejski zwyczajnie nie dorósł lub powodowany jest innymi celami różnymi od oczekiwań mieszkańców i wynikających z tradycji.
Zasygnalizowałem, jako współautor opracowania pt.: „Synteza układu. Studium realizacji demokracji obywatelskiej przez władze Miasta Gdańska na przykładzie prac nad projektowaniem planu zagospodarowania przestrzennego dla Siedlec(…), że nadal w naszym mieście gwałci się zasady i tryb przewidziany prawem przy uchwalaniu planów zagospodarowania przestrzennego. Takie działania ośmieszają podejmujących decyzje. Ale jeżeli taki tryb dotyczy najcenniejszego klejnotu miasta jakim jest jego centrum – śródmieście – światowa wizytówka Gdańska – tutaj należy zaprotestować z całą mocą !
Odpowiedzialne środowiska w tym samorządowe i techniczne powinny monitorować działania i głośno domagać się uwzględnienia piękna Gdańska. Osobliwości miasta i Jego architektury z takim mozołem odtworzonej po wojnie nie można zniweczyć !
Warto rozważyć następujące działania:
Podjecie inicjatywy ze strony środowiska NOT w celu stworzenia zaplecza dla szkolnictwa zawodowego, konsolidującego współdziałanie szkół wraz z przedsiębiorcami, rzemiosłem i wsparciem wobec władz.
Podjecie działań zmierzających do uzupełnienia składu Gdańskiej Rady Oświatowej o niezależnego przedstawiciela – rzecznika szkolnictwa zawodowego np. z ramienia NOT.
Zachęcić działaczy oruńskich do wspólnych, zdecydowanych działań w szczególności dotyczących przejazdów przez tory ponieważ obecnie ten temat jest niezmiernie aktualny.
Rozważenie celowości powołania porozumienia lub fundacji itp. w celu promocji szkolnictwa zawodowego, nadania mu rangi np. poprzez specjalną Nagrodę i/lub stypendia za prace autorskie uczniów szkół zawodowych (np. Gdańska Nagroda Techniczna), która poprzez porozumienie z Rektorami gdańskich uczelni technicznych może być dodatkowo premiowana uznaniem części kompetencji zawodowych – a takie możliwości daje obecnie znowelizowana ustawa o szkolnictwie wyższym. Konkurs powinien mieć charakter ogólnopolski.
Środowisko techniczne powinno w sposób jednoznaczny zając wspólne stanowisko wobec zagospodarowania śródmieścia w kształcie oddającym przede wszystkim charakter gdańskiej architektury. W tym zakresie powinno się także skonsolidować działania z Radą Dzielnicy Śródmieścia oraz mieszkańcami miasta.
Proponowane inicjatywy mogą być częścią projektu utworzenia w Gdańsku Centrum Nauki Morskiej zbierającego doświadczenia i dokumentujące dorobek naukowy, techniczny i poznawczy w zakresie techniki morskiej. Ośrodek o charakterze instytucji dokumentującej i popularyzującej wiedzę z tego zakresu i mający formą edukacyjną mógłby być regionalnym symulatorem dla doświadczeń i eksperymentów uczniów i słuchaczy gdańskich szkół.
Z dużym uznaniem i pozytywną nadzieją należy odnotować stanowisko przedstawiciela władz Rady Miasta w osobie V-ce Przewodniczącego Pana Profesora Piotr Czauderny, który w trakcie dyskusji wielokrotnie podkreślał, konieczność dostrzeżenia problemów mieszkańców nie tylko w skali makro, ale także lokalnej jak np. kwestie przejazdów na Oruni. Budujące jest także zrozumienie dla zachowania piękna miasta i architektonicznej harmonii np. w poruszanej kwestii zachowania proporcji odbudowywanych spichlerzy przy Motławie. Zachowania ważnych i historycznych budowli. Odejścia od dyktatu deweloperskiego w centrum miasta i.in. Takie stanowisko reprezentanta władz Rady Miasta daje nadzieje, że w przyszłość sprawy miasta będą rozwiązywane w sposób wysoce odpowiedzialny. Osobiście liczę, że Pan Przewodniczący Profesor Piotr Czauderna będzie gorącym orędownikiem mądrego i wyważonego rozwoju miasta, także w oparciu o postulaty, wnioski i uwagi z odbytego spotkania w gdańskim NOT.
Kończąc niniejsze sprawozdanie pozwalam sobie na następującą refleksję. Warto korzystać z doświadczenia i przemyśleń mędrców jakich możemy spotkać w naszym mieście do nich niewątpliwie należy zarówno Profesor Januszajtis oraz architekt i gdański przewodnik Stanisław Michel, którzy od lat postulują o zachowanie tradycji architektonicznej centrum miasta. Do nich należał także zmarły niestety w ubiegłym roku Profesor Witold Andruszkiewicz, z którym miałem przyjemność organizacji w u.r. konferencję pod znamiennym tytułem „Otwórzmy drugą połowę Gdańskiego okna na świat”. I postulat – aby drogi wodne w Gdańska, w jego sercu, były zawsze otwarte. W naszym tysiącletnim pięknym Gdańsku drzemie bowiem potencjał na kolejne setki lat.
W spotkaniu uczestniczyło wielu dyskutantów. Konkluzje szczególnie w zakresie zachowania architektury śródmieści wspierał Ks. Zbigniew Zieliński proboszcz parafii NMP. Sprawny przebieg konferencji zapewnił prowadzący Sekretarz NOT Pan Cezary Zieliński.
Pełna relacja z konferencji dostępna jest pod adresem: http://youtu.be/ozG_0RN13EE
Ireneusz Lipecki
Ireneusz Lipecki
Szkolnictwo Zawodowe w Gdańsku – kiedyś najlepsze – znowu zaczyna się liczyć !
Prezes NOT dr inż. Jan Bogusławski i Sekretarz NOT Cezary Zieliński
Prezes Stowarzyszenia „Nasz Gdańsk” prof. Andrzej Januszatis
Przemysław Kluza – szef Domu Sąsiedzkiego na Orunii
Przedstawicielka Urzędu Miasta Gdańska Katarzyna Chęsy
Proboszcz Parafii NMP ks. Zbigniew Zieliński
Prezes NOT dr inż. Jan Bogusławski
Prezes EURO+Went Jerzy Kortas
Prezes CEMET Sp. z o.o. Kazimierz Lewandowski
Kierownik Kształcenia Praktycznego Zespołu Szkół Łączności Dyrektor Firmy Symulacyjnej dr inż. Wojciech Władziński
Kierownik Kształcenia Praktycznego Państwowych Szkół Budownictwa Wojciech Szczepański
Ireneusz Lipecki – autor artykułu
Grzegorz Pellowski – właściciel cukierni-piekarni, przedstawiciel Cechu
Dyrektor CKZiU nr 2 Barbara Mizerska
Wiceprzewodniczący Rady Miasta prof. Piotr Czauderna
Sekretarz NOT Cezary Zieliński
W nadbałtyckim ogrodzie muz. Gdańsk wobec kultury starożytnych Greków i Rzymian – to projekt realizowany przez dwie instytucje kulturalne – Polską Akademię Nauk Bibliotekę Gdańską i Muzeum Narodowe w Gdańsku – oraz dwie placówki naukowe – Katedrę Filologii Klasycznej Uniwersytetu Gdańskiego i Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Gdańskiego.
Projekt składa się z kilku modułów mających na celu jak najszersze rozpropagowanie inspiracji antykiem w kulturze, literaturze i sztuce dawnego Gdańska. Głównymi działaniami są konferencja naukowa pod tytułem Gdański ogród muz. Gdańsk nowożytny wobec tradycji starożytnego Śródziemnomorza. Pokrewieństwa, powinowactwa, wspólne idee oraz wystawa W gdańskim ogrodzie muz. Gimnazjum Akademickie w Gdańsku wobec kultury starożytnych Greków i Rzymian. Idee, teksty, artefakty. Oba wydarzenia odbędą się w siedzibie PAN Biblioteki Gdańskiej – 19 czerwca będzie miała miejsce zarówno konferencja, jak i otwarcie wystawy. W otoczeniu eksponatów stanowiących część bogatego historycznego księgozbioru przechowywanego w PAN Bibliotece Gdańskiej będzie można zapoznać się z obecnością antycznych wzorców w gdańskiej kulturze, sztuce, literaturze, nauce i szkolnictwie.
Projekt oprócz sfery kulturalnej (wystawa) i naukowej (konferencja) obejmuje również sferę popularyzatorską, na którą składają się warsztaty dla rodzin z dziećmi, które poprowadzą Pracownicy Działu Edukacji MNG, jak również prelekcje o motywach antycznych w nowożytnej sztuce gdańskiej, przeznaczone dla uczniów szkół średnich. Dodatkowo, 27 czerwca możliwy będzie udział w spacerze po Gdańsku, którego celem będzie wędrówka śladami antyku w nadbałtyckim grodzie. Finał spaceru będzie miał miejsce w siedzibie PAN Biblioteki Gdańskiej, w której będzie można zwiedzić wystawę prezentującą obecność starożytnych wzorców w dawnym Gdańsku.
W projekt włączyło się również Stowarzyszenie Nasz Gdańsk. Dzięki zdobyciu dotacji od Miasta Gdańska na realizację zadania publicznego z zakresu edukacji kulturalnej mającej na celu aktywizację społeczności lokalnej oraz rozwijanie świadomego uczestnictwa w kulturze, Stowarzyszenie opracuje publikację elektroniczną esejów oraz katalogu wystawy o tytule: W gdańskim ogrodzie muz. Gimnazjum Akademickie w Gdańsku wobec kultury starożytnych Greków i Rzymian. Idee, teksty, artefakty. Projekt zakłada wykonanie składu i wersji elektronicznej książki (format pdf i inne, wymagane przez e-czytniki), mieszczącej w sobie zbiór esejów oraz katalog wystawy cymeliów z kolekcji PAN Biblioteki Gdańskiej (tytuł całego wydawnictwa: W gdańskim ogrodzie muz. Gimnazjum Akademickie w Gdańsku wobec kultury starożytnych Greków i Rzymian). Publikacja w wersji elektronicznej będzie zaprezentowana na wystawie, następnie zaś nieodpłatnie udostępniona w repozytoriach i dostępna on-line.
Wykonanie elektronicznego katalogu wystawowego to niezbędny element skutecznej promocji i popularyzacji wydarzenia, jakim będzie wystawa cymeliów z kolekcji PAN Biblioteki Gdańskiej. Zbiory te pokazują, jak w Gdańsku w stuleciach XVI-XVIII na różnorakie sposoby odczytywano i wykorzystywano spuściznę kulturową starożytnych Greków i Rzymian. Dodatkowo mieszkańcy nie tylko Gdańska, ale i Polski, będą mieli tym samym okazję bliżej zapoznać się z dziedzictwem kulturowym i narodowym. W katalogu prezentowane będą szerokiej publiczności cenne i rzadko pokazywane zbiory gdańskie z epoki nowożytnej, będące do dziś pewnego rodzaju wizytówką Gdańska i mające spory potencjał promocyjny. Dodatkowym skutkiem stanie się równocześnie zwiększenie u odbiorców wiedzy na temat dziedzictwa kulturowego: lokalnego i narodowego.
Upublicznienie złożonej komputerowo i przekonwertowanej na formaty e-czytników książki będzie z pewnością trwałym nabytkiem dla wszystkich użytkowników Internetu, w tym np. dla osób potencjalnie zainteresowanych dziejami Gdańska czy szeroko pojmowaną kulturą mieszczańską w okresie nowożytnym w Europie Środkowej. Decydując się na tę ogólnodostępną elektroniczną formę publikacji, reagujemy także na nośny postulat ucyfrowienia humanistyki (ang. digital humanities), a równocześnie prezentujemy wykonaną na otwartej licencji za pieniądze publiczne książkę naukową. To ostatnie posunięcie jest odpowiedzią na postulat udostępniania treści naukowych bez barier i obostrzeń. Wreszcie – mająca powstać w ramach zadania elektroniczna książka przyczyni się do polepszenia jakości gdańskich i ogólnopolskich zasobów sieciowych; a poza tym – jako rodzaj naukowej popularyzacji wiedzy o kulturze dawnego Gdańska – zachęci do odwiedzenia naszego miasta. Dodatkowo, z uwagi na możliwość bezpłatnego korzystania z publikacji, zadanie ma szansę trafić do szerszej grupy odbiorców, tym samym zaznajamiając z kulturą, sztuką i nauką dawnego Gdańska większe grono odbiorców, niż w przypadku tradycyjnej publikacji.
Już dziś serdecznie zapraszamy do udziału w konferencji, a także zwiedzania wystawy, oraz do zapoznania się z publikacją, która niedługo będzie ogólnie dostępna.
Maria Otto
Wacław Janocki
Czwarte spotkanie Kącika Literacko – Poetyckiego, działającego w Stowarzyszeniu „Nasz Gdańsk”, odbyło się 7 maja 2015 r. Tematem spotkania była „Miłość”.
Udział w spotkaniu wzięli twórcy i miłośnicy poezji. Recytowano wiersze poświęcone miłości.
Pan Ryszard Jaśniewicz zaproponował recytatorom trening poprawnej wymowy, co spotkało się z aprobatą uczestników.
Spotkanie odbyło się w bardzo miłej atmosferze. Następne odbędzie się 11 czerwca 2015 r. o godz. 17.00, na które serdecznie zapraszamy twórców i miłośników poezji. Tematem spotkania będzie „Gdańsk”.
(WJ, JW)
Zdjęcia: Wacław Janocki, Janusz Wikowski
Moja wiosna
Wiosna nas budzi śpiewem ptaków nad ranem,
Wokoło łąki i pola kobiercem zielonym zasłane.
Kolorowym kwieciem stroją drzewa sady –
Na jej zatrzymanie nie ma żadnej rady!
Przyszła do nas wiosna – pachnąca, zielona,
Tak jak twoje oczy, piękna i stęskniona,
Tak jak kwiaty na łące i pola zielone –
Moje myśli tą wiosną są bardzo natchnione.
Czy twe oczy to widzą i czujesz pragnienie
Aby to wiosenne zatrzymać marzenie?
W moich myślach i sercu na zawsze zostanie,
Obraz pięknej wiosny tak jak ciebie pani!
Wacław Janocki
Gdańsk.16.05.2005 r.
Anna Stawska
Elżbieta Aletorowicz
Irmina Golińska
Janusz Pawelczyk
Maria Słupianek
Ryszard Galewicz
Ryszard Jaśniewicz
Wacław Janocki
