O Łostowicach, Jasieniu, Kokoszkach

Kolejne spotkanie z cyklu „Dzielnice, ulice, zabytki” odbędzie się 15 listopada 2017 roku. Prof. Andrzej Januszajtis zaprasza na wykład o Łostowicach, Jasieniu, Kokoszkach.

Prof. Andrzej Januszajtis zaprasza na kolejne spotkanie z cyklu „Dzielnice, ulice, zabytki”, które odbędzie się w środę, 15 listopada 2017 roku o godz. 17. 30 w Sali Mieszczańskiej Ratusza Staromiejskiego przy ulicy Korzennej 33/35 w Gdańsku. Tym razem opowiadać będzie o Łostowicach, Jasieniu, Kokoszkach.

Wstęp wolny!

(K.K.)

Zaproszenie na regaty. Majówka z „Naszym Gdańskiem”

IWR plakatZarząd Stowarzyszenia „Nasz Gdańsk”  w ramach wsparcia medialnego organizuje majówkowy integracyjny wyjazd na regaty w dniu 27 maja (sobota) 2017 r.
  • Wyjazd  godz. 7. 00
  • Powrót   godz. ok. 20.00
Środek transportu:  Samochody prywatne oraz mały BUS
Koszt 15 zł od osoby (dla Członka Stowarzyszenia).
Ilość miejsc ograniczona – decyduje emailowe pierwszeństwo zgłoszenia pod adresem < kubicki.jozef@gmail.com >
Finały regat odbędą się w sobotę, 27 maja na terenie Portu Śródlądowego w Iławie.

Profesor Andrzej Januszajtis zaprasza

Profesor Andrzej Januszajtis zaprasza na wykład 17 maja 2017 roku. Temat: O Młyniskach, Letnicy, Brzeźnie, Nowym Porcie, Wisłoujściu, Przeróbce.

Profesor Andrzej Januszajtis zaprasza na kolejne spotkanie z cyklu „Dzielnice, ulice, zabytki”, który odbędzie się w środę, 17 maja 2017 roku, o godz. 17. 30 w Sali Mieszczańskiej Ratusza Staromiejskiego przy ulicy Korzennej 33/35 w Gdańsku. Opowiadać będzie o Młyniskach, Letnicy, Brzeźnie, Nowym Porcie, Wisłoujściu, Przeróbce.

 

Wstęp wolny!

 

Na zdjęciu

Andrzej Januszajtis

Fot. Marek Zarzecki

 

Prof. Januszajtis zaprasza: O Oliwie, Jelitkowie, Żabiance, Przymorzu, Zaspie

prof. JANUSZAJTIS

Andrzej Januszajtis. Fot. Marek Zarzecki

WARTO TAM BYĆ. Prof. Andrzej Januszajtis zaprasza na wykład 19 kwietnia 2017. Będzie o o Oliwie, Jelitkowie, Żabiance, Przymorzu, Zaspie.

Prof. Andrzej Januszajtis zaprasza na kolejne spotkanie z cyklu „Dzielnice, ulice, zabytki”, który odbędzie się w środę, 19 kwietnia 2017 roku, o godz. 17. 30 w Sali Mieszczańskiej Ratusza Staromiejskiego przy ulicy Korzennej 33/35 w Gdańsku. Opowiadać będzie o Oliwie, Jelitkowie, Żabiance, Przymorzu, Zaspie.
Wstęp wolny!

 

Po premierze „Kasieńki” w Miejskim Teatrze Miniatura

tm_kasia_genNET 12

Fot. Piotr Pędziszewski/Teatr Miniatura

Smutne, prawdziwe, krzepiące, piękne.

„Kasieńka” na podstawie powieści Irlandki Sarah Crossan, w reżyserii i inscenizacji Anny Wieczur – Bluszcz, to realizacja wyjątkowa. Na efekt składa się przejmujący, aktualny, osadzony w realiach dnia dzisiejszego tekst oraz nowoczesna, komunikatywna forma przekazu usytuowana na pograniczu teatru i filmu.

Premiera odbyła się w niedzielę, 26 marca 2017 roku w Miejskim Teatrze Miniatura.

Zagubienie, zatracenie więzi rodzinnych

Dzieci, młodzież i dorośli siedzieli na wypełnionej do ostatniego miejsca widowni jak zahipnotyzowani. Przedstawienie, grane bez przerwy, wciąga bez reszty, frapuje, nakłania do refleksji, wzrusza, ale i daje nadzieję. Tekst pisany w pierwszej osobie nie pozwala wątpić, że powstał pod wpływem bolesnych przeżyć autorki, że problemy tytułowej bohaterki bliskie są jej własnym. Tak jest w istocie, jak zwierzała się przed premierą Sarah Crossan, Irlandka, jako młoda dziewczyna przeprowadziła się do Anglii, gdzie doświadczyła braku akceptacji, prześladowań za to, że była nie stąd, inna, mówiła z obcym akcentem, stykała się z rasizmem, miały miejsce na jej oczach ataki terrorystyczne.  Przeprowadziła się do Stanów Zjednoczonych i tam  ją zaakceptowano. Pierwowzorem Kasieńki jest dziewczyna jej brata, która w Anglii doznała upokorzeń z powodu narodowości.

Kasieńka opowiada nam swoje losy szczerze, mamy wrażenie, że siedzimy z nią w kawiarni, czy przy ognisku, jesteśmy po jej stronie, oburzamy się, że otaczający ją młodzi ludzie potrafią być tak okrutni, agresywni, bezwzględni, że nie akceptują jej w grupie. Ale, niestety, wszystkie te zjawiska są zaczerpnięte ze środowiska, w którym imigranci stykają się z miejscowymi, są prawdziwe.

Młoda bohaterka wraz z mamą wyjeżdża do Coventry w Wielkiej Brytanii w poszukiwaniu ojca, który  ich opuścił. Czy to Kasieńka, czy jej mama jest bardziej bezradna wobec losu? Mama – śpiewaczka z zamiłowania, czy z zawodu,  nie wiadomo – pracuje jako salowa w szpitalu, gdzie doznaje upokorzeń, nie zna języka, więc nie pozwalają jej się nawet odzywać. Są chwile, że dziewczynka podtrzymuje na duchu zagubioną, zrozpaczoną mamę, nie znajduje oparcia, a nieraz i akceptacji w rodzicielce. Przyjazną dłoń wyciąga ku mamie i córce Kanoro, czarnoskóry, też zatrudniony jako pomoc w szpitalu, lekarz starającego się o nostryfikację dyplomu.

Lekcja tolerancji

Ociec Kasieńki założył nową rodzinę i nie potrafi odnaleźć się w sytuacji, kiedy odwiedza go pierworodna córka, to raczej jego żona jest ludzka i wykazuje wobec niej macierzyńskie instynkty, proponuje, żeby dziewczynka zamieszkała z nimi, ale ona nie chce i nie zostawia mamy. Łącznikiem między członkami rodziny jest babcia, która chce pogodzić zwaśnionych i stworzyć bezpieczeństwo. Jak na dłoni odbicie znajdują w spektaklu zjawiska życia społecznego XXI wieku – zatracające się więzi w rodzinie, pogoń za pieniądzem, zagubienie, chęć za wszelką cenę przeżycia nowego, czy lepszego? Krzepiące i pozytywne w opowieści jest to, że nastolatka na obcym gruncie, pomimo kłopotów, przykrości, trudny okres dojrzewania przeżywa zwycięsko, udaje się jej obronić własną godność, znajduje rówieśników, którzy ją nie tylko akceptują, ale i podziwiają z uwagi na zdolności matematyczne i doskonale wyniki w sekcji pływackiej, przeżywa pierwszą miłość, chwile szczęścia, dostrzega piękno. Spektakl uwrażliwia na problemy ludzi słabszych, odtrąconych, innych, jest lekcją tolerancji.

Specyficznie i ciekawie zrealizowane jest przedstawienie. Na dużym ekranie widzimy rysunki i animacje, w których występują – nie wypowiadając ani słowa – aktorzy, niczym w teatrze cieni, liczy się poza, gest. Przez cały czas słyszymy tylko kwestię głównej bohaterki, rolę czyta Anna Andruszkiewicz, która wygrała kasting. Kasieńkę gra Edyta Janusz-Ehrlich. Piotr Kłudka wciela się w rolę Williama, sympatii Kasieńki. W rolę sympatycznego czarnoskórego Kanoro, wciela się Jacek Majok. Agresywną, zawistną koleżankę ze szkoły, Clair, gra Jolanta Darewicz. Występują również  Agnieszka Grzegorzewska,  Jadwiga Sankowska, Joanna Tomasik.

Katarzyna Korczak
 
* * *

Kasieńka

  • na podstawie książki Sarah Crossan (tytuł oryginalny: „The Weight of Water”)
  • tłumaczenie: Katarzyna Domańska (Wydawnictwo Dwie Siostry)
  • adaptacja, reżyseria i inscenizacja: Anna Wieczur-Bluszcz
  • scenografia: Ewa Gdowiok
  • współpraca przy koncepcji wizualnej oraz animacje filmowe: Esy Floresy (Urszula Morga, Bartosz Mikołajczyk)
  • muzyka: Łukasz Matuszyk
  • asystenci ds. scenografii: Kinga Patoka, Piotr Jurek
  • udźwiękowienie: Agata Chodyra
  • koncepcja i realizacja techniczna, światło: Maciej Motowidło
  • obsada: Jolanta Darewicz, Agnieszka Grzegorzewska, Edyta Janusz-Ehrlich, Piotr Kłudka, Jacek Majok, Jadwiga Sankowska, Joanna Tomasik
  • głos Kasieńki: Anna Andruszkiewicz

Premiera: 26 marca 2017, godz. 17.00

Fot. Piotr Pędziszewski/Teatr Miniatura

tm_kasia_genNET 46 — kopia tm_kasia_genNET 45 — kopia tm_kasia_genNET 28 — kopia tm_kasia_genNET 19 — kopia tm_kasia_genNET 16 — kopia tm_kasia_genNET 12 — kopia

Urodziny Artura Schopenhauera

Stacja orunia GAK_urodziny Artura Schopenhauera_2017_netW sobotę 25 lutego o godz. 17:00, z okazji 229. rocznicy urodzin Artura Schopenhauera, zapraszamy do Stacji Orunia GAK na spotkanie z panią Anną Czerwińską-Rydel autorką książki „Życie pod psem według Artura Schopenhauera” oraz z profesorem Romualdem Piekarskim.

  • 25.02.2017 godz. 17.00
  • Stacja Orunia Gdański Archipelag Kultury

Miejsce spotkania nie jest przypadkowe. Na Oruni, w miejscu, gdzie obecnie znajduje się Stacja Orunia GAK, dziadek Schopenhauera miał okazałą posiadłość. Za naszym budynkiem do dnia dzisiejszego zachowały się pozostałości po pięknym parku, w którym zapewne mały Artur bawił się jako dziecko.

Anna Czerwińska-Rydel – muzyk, pedagog, gdańska autorka książek dla dzieci i młodzieży o tematyce muzycznej, historycznej, społecznej, biograficznej. Członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich oraz Polskiej Sekcji IBBY. Pomysłodawczyni i twórczyni serii biograficznych powieści dla dzieci i młodzieży o wielkich Polakach („Jaśnie Pan Pichon, rzecz o Fryderyku Chopinie” – 2010 rok, „W poszukiwaniu światła, opowieść o Marii Skłodowskiej-Curie”- 2011 rok. „Po drugiej stronie okna, opowieść o Januszu Korczaku”- 2012 rok, „Sto tysięcy kartek, opowieść o Józefie Ignacym Kraszewskim”- 2013 rok. Współtwórczyni portalu Internetowego o Chopinie www.echopin.pl który powstał we współpracy z Ministerstwem Kultury i Nadbałtyckim Centrum Kultury w Gdańsku.
Autorka Gdańskiej Trylogii dla dzieci (trzy opowieści biograficzne o J. Heweliuszu, G. Fahrenheicie i A. Schopenhauerze), na ten projekt Autorka otrzymała stypendium dla twórców Prezydenta Miasta Gdańska oraz Marszałka Samorządu Województwa Pomorskiego. W przygotowaniu „Historia Gdańska dla dzieci”. Za rok 2011 otrzymała Pomorską Nagrodę Artystyczną w kategorii Kreacje. Za rok 2012 otrzymała nagrodę Sztorm Roku w kategorii Literatura oraz została nominowana do nagrody Splendor Gedanensis.

Dr hab. Romuald Piekarski – Profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Gdańskiego, pracuje w Instytucie Filozofii, Socjologii i Dziennikarstwa UG, przewodniczący Oddziału Gdańskiego Polskiego Towarzystwa Filozoficznego. Zainteresowania: filozofia polityki, filozofia religii, metafizyka, etyka polityczna, teorie cywilizacji. Autor ponad 60.ciu publikacji, w tym czterech książek: Problem wartości poznawczych literackiego i filmowego dzieła sztuki, Wyd. UG, Gdańsk 1993; „Wokół prawdy i interpretacji dzieła literackiego”, w: Zagadnienia estetyki współczesnej. Sztuka – wartości – poznanie [wspólnie z P. Kawieckim], Wyd. UG, Gdańsk 1994, Koncepcja cnót politycznych Machiavellego na tle elementów klasycznej etyki cnót, Wyd. UG, Gdańsk 2007. Makiawelizm, patologia ducha, sacrum i polityka. Eseje z filozofii politycznej, Spółdzielczy Instytut Naukowy, Sopot 2016. Redaktor kilku prac zbiorowych, członek redakcji rocznika „Civitas”; publikował w mies. „Znak”, kwartalniku „Pieniądze i Więź”, „Prawo i Więź”, „Pro Fide, Rege et Lege”, „Arce”, „Arcanach”, „Christianitas”, „Obywatelu”. Otrzymał kilka wyróżnień i nagród: Medal Komisji Edukacji Narodowej za szczególne zasługi dla oświaty i wychowania, Medal srebrny za długoletnią służbę oraz na wniosek Instytutu Pamięci Narodowej Odznaczenie Krzyżem Wolności i Solidarności decyzją Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 listopada 2013 roku.

Wstęp wolny

Schopenhauer uważał, że najlepszym przyjacielem człowieka jest pies i wielokrotnie ubolewał nad złym losem czworonogów. W ramach świętowania rocznicy urodzin filozofa będziemy zbierać karmę i koce, które przekażemy do schroniska dla bezdomnych zwierząt. Liczymy na Waszą pomoc.

  • STACJA ORUNIA GDAŃSKI ARCHIPELAG KULTURY
  • ul. Dworcowa 9, 80-026 Gdańsk
  • tel. 58 306 66 76 w. 36, 37 | stacjaorunia@gak.gda.pl
  • www.gak.gda.pl | facebook.com/StacjaOrunia

„Gołębnik” – ujęcie złożonej tożsamości gdańskiej Oruni

emilia_wernicka_golebnik_jula_foto-na-promocje-wydarzenia

GDAŃSK. Finisaż wystawy. Cykl „Gołębnik” jest próbą ujęcia złożonej tożsamości gdańskiej Oruni, poprzez portrety jej najmłodszych mieszkańców. Bohaterami projektu są dzieci z jednego z oruńskich podwórek.

Gołębnik

  • Emilia Wernicka
  • Stacja Orunia Gdański Archipelag Kultury
  • 19.12.2016-05.01.2017

Stacja Orunia Gdański Archipelag Kultury zaprasza na otwarcie wystawy Emilii Wernickiej w poniedziałek 19 grudnia 2016 o godz. 18.00.

Cykl „Gołębnik” jest próbą ujęcia złożonej tożsamości gdańskiej Oruni, poprzez portrety jej najmłodszych mieszkańców. Bohaterami projektu są dzieci z jednego z oruńskich podwórek. Punktem centralnym tego cyklu jest miejsce w jakim dzieci funkcjonują na co dzień. Podwórko, jest dla nich nie tylko placem zabaw, sceną dla marzeń i fantazji, ale i przestrzenią wyznaczającą granice dla ich dziecięcej wolności. Cykl tworzy kilkadziesiąt portretów, dla których każdorazowo puentą jest element pejzażu Oruni. Autorka w niezwykle poetycki sposób pokazuje z pozoru nieprzychylną dzielnicową przestrzeń.

Emilia Wernicka. Absolwentka Wydziału Grafiki ASP w Gdańsku; Dyplom w pracowni dr hab. Grzegorza Protasiuka w 2014r. Obecnie asystentka dr hab. Grzegorza Protasiuka w pracowni Fotografii Projektowej Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku.
W latach 2012 i 2013 stypendystka Prezydenta Miasta Gdańska oraz Rektora ASP w latach 2012, 2013. Uczestniczka kilkudziesięciu wystaw zbiorowych i indywidualnych w kraju i za granicą.

Finisaż wystawy i spotkanie z małymi bohaterami zdjęć odbędzie się w środę 4 stycznia 2017o godz. 18.00.

Wystawę można oglądać od poniedziałku do piątku w godz. 11.00-19.00 do 5 stycznia 2017.

Wstęp wolny.

STACJA ORUNIA GDAŃSKI ARCHIPELAG KULTURY

ul. Dworcowa 9, 80-026 Gdańsk

emilia_wernicka_golednik_na-gore-od-fb