
Dzieje Samorządności w Gdańsku na przestrzeni wieków


Zaproszenie na Konferencję „Profilaktyka i edukacja o raku płuca”.Kolejne spotkanie z cyklu „Dzielnice, ulice, zabytki” odbędzie się 15 listopada 2017 roku. Prof. Andrzej Januszajtis zaprasza na wykład o Łostowicach, Jasieniu, Kokoszkach.
Prof. Andrzej Januszajtis zaprasza na kolejne spotkanie z cyklu „Dzielnice, ulice, zabytki”, które odbędzie się w środę, 15 listopada 2017 roku o godz. 17. 30 w Sali Mieszczańskiej Ratusza Staromiejskiego przy ulicy Korzennej 33/35 w Gdańsku. Tym razem opowiadać będzie o Łostowicach, Jasieniu, Kokoszkach.
Wstęp wolny!
(K.K.)

Zarząd Stowarzyszenia „Nasz Gdańsk” w ramach wsparcia medialnego organizuje majówkowy integracyjny wyjazd na regaty w dniu 27 maja (sobota) 2017 r.Finały regat odbędą się w sobotę, 27 maja na terenie Portu Śródlądowego w Iławie.
Profesor Andrzej Januszajtis zaprasza na wykład 17 maja 2017 roku. Temat: O Młyniskach, Letnicy, Brzeźnie, Nowym Porcie, Wisłoujściu, Przeróbce.
Profesor Andrzej Januszajtis zaprasza na kolejne spotkanie z cyklu „Dzielnice, ulice, zabytki”, który odbędzie się w środę, 17 maja 2017 roku, o godz. 17. 30 w Sali Mieszczańskiej Ratusza Staromiejskiego przy ulicy Korzennej 33/35 w Gdańsku. Opowiadać będzie o Młyniskach, Letnicy, Brzeźnie, Nowym Porcie, Wisłoujściu, Przeróbce.
Wstęp wolny!
Na zdjęciu
Andrzej Januszajtis
Fot. Marek Zarzecki

Andrzej Januszajtis. Fot. Marek Zarzecki
WARTO TAM BYĆ. Prof. Andrzej Januszajtis zaprasza na wykład 19 kwietnia 2017. Będzie o o Oliwie, Jelitkowie, Żabiance, Przymorzu, Zaspie.
Prof. Andrzej Januszajtis zaprasza na kolejne spotkanie z cyklu „Dzielnice, ulice, zabytki”, który odbędzie się w środę, 19 kwietnia 2017 roku, o godz. 17. 30 w Sali Mieszczańskiej Ratusza Staromiejskiego przy ulicy Korzennej 33/35 w Gdańsku. Opowiadać będzie o Oliwie, Jelitkowie, Żabiance, Przymorzu, Zaspie.
Wstęp wolny!

Fot. Piotr Pędziszewski/Teatr Miniatura
Smutne, prawdziwe, krzepiące, piękne.
„Kasieńka” na podstawie powieści Irlandki Sarah Crossan, w reżyserii i inscenizacji Anny Wieczur – Bluszcz, to realizacja wyjątkowa. Na efekt składa się przejmujący, aktualny, osadzony w realiach dnia dzisiejszego tekst oraz nowoczesna, komunikatywna forma przekazu usytuowana na pograniczu teatru i filmu.
Premiera odbyła się w niedzielę, 26 marca 2017 roku w Miejskim Teatrze Miniatura.
Zagubienie, zatracenie więzi rodzinnych
Dzieci, młodzież i dorośli siedzieli na wypełnionej do ostatniego miejsca widowni jak zahipnotyzowani. Przedstawienie, grane bez przerwy, wciąga bez reszty, frapuje, nakłania do refleksji, wzrusza, ale i daje nadzieję. Tekst pisany w pierwszej osobie nie pozwala wątpić, że powstał pod wpływem bolesnych przeżyć autorki, że problemy tytułowej bohaterki bliskie są jej własnym. Tak jest w istocie, jak zwierzała się przed premierą Sarah Crossan, Irlandka, jako młoda dziewczyna przeprowadziła się do Anglii, gdzie doświadczyła braku akceptacji, prześladowań za to, że była nie stąd, inna, mówiła z obcym akcentem, stykała się z rasizmem, miały miejsce na jej oczach ataki terrorystyczne. Przeprowadziła się do Stanów Zjednoczonych i tam ją zaakceptowano. Pierwowzorem Kasieńki jest dziewczyna jej brata, która w Anglii doznała upokorzeń z powodu narodowości.
Kasieńka opowiada nam swoje losy szczerze, mamy wrażenie, że siedzimy z nią w kawiarni, czy przy ognisku, jesteśmy po jej stronie, oburzamy się, że otaczający ją młodzi ludzie potrafią być tak okrutni, agresywni, bezwzględni, że nie akceptują jej w grupie. Ale, niestety, wszystkie te zjawiska są zaczerpnięte ze środowiska, w którym imigranci stykają się z miejscowymi, są prawdziwe.
Młoda bohaterka wraz z mamą wyjeżdża do Coventry w Wielkiej Brytanii w poszukiwaniu ojca, który ich opuścił. Czy to Kasieńka, czy jej mama jest bardziej bezradna wobec losu? Mama – śpiewaczka z zamiłowania, czy z zawodu, nie wiadomo – pracuje jako salowa w szpitalu, gdzie doznaje upokorzeń, nie zna języka, więc nie pozwalają jej się nawet odzywać. Są chwile, że dziewczynka podtrzymuje na duchu zagubioną, zrozpaczoną mamę, nie znajduje oparcia, a nieraz i akceptacji w rodzicielce. Przyjazną dłoń wyciąga ku mamie i córce Kanoro, czarnoskóry, też zatrudniony jako pomoc w szpitalu, lekarz starającego się o nostryfikację dyplomu.
Lekcja tolerancji
Ociec Kasieńki założył nową rodzinę i nie potrafi odnaleźć się w sytuacji, kiedy odwiedza go pierworodna córka, to raczej jego żona jest ludzka i wykazuje wobec niej macierzyńskie instynkty, proponuje, żeby dziewczynka zamieszkała z nimi, ale ona nie chce i nie zostawia mamy. Łącznikiem między członkami rodziny jest babcia, która chce pogodzić zwaśnionych i stworzyć bezpieczeństwo. Jak na dłoni odbicie znajdują w spektaklu zjawiska życia społecznego XXI wieku – zatracające się więzi w rodzinie, pogoń za pieniądzem, zagubienie, chęć za wszelką cenę przeżycia nowego, czy lepszego? Krzepiące i pozytywne w opowieści jest to, że nastolatka na obcym gruncie, pomimo kłopotów, przykrości, trudny okres dojrzewania przeżywa zwycięsko, udaje się jej obronić własną godność, znajduje rówieśników, którzy ją nie tylko akceptują, ale i podziwiają z uwagi na zdolności matematyczne i doskonale wyniki w sekcji pływackiej, przeżywa pierwszą miłość, chwile szczęścia, dostrzega piękno. Spektakl uwrażliwia na problemy ludzi słabszych, odtrąconych, innych, jest lekcją tolerancji.
Specyficznie i ciekawie zrealizowane jest przedstawienie. Na dużym ekranie widzimy rysunki i animacje, w których występują – nie wypowiadając ani słowa – aktorzy, niczym w teatrze cieni, liczy się poza, gest. Przez cały czas słyszymy tylko kwestię głównej bohaterki, rolę czyta Anna Andruszkiewicz, która wygrała kasting. Kasieńkę gra Edyta Janusz-Ehrlich. Piotr Kłudka wciela się w rolę Williama, sympatii Kasieńki. W rolę sympatycznego czarnoskórego Kanoro, wciela się Jacek Majok. Agresywną, zawistną koleżankę ze szkoły, Clair, gra Jolanta Darewicz. Występują również Agnieszka Grzegorzewska, Jadwiga Sankowska, Joanna Tomasik.
Kasieńka
Premiera: 26 marca 2017, godz. 17.00
Fot. Piotr Pędziszewski/Teatr Miniatura

W sobotę 25 lutego o godz. 17:00, z okazji 229. rocznicy urodzin Artura Schopenhauera, zapraszamy do Stacji Orunia GAK na spotkanie z panią Anną Czerwińską-Rydel autorką książki „Życie pod psem według Artura Schopenhauera” oraz z profesorem Romualdem Piekarskim.
Miejsce spotkania nie jest przypadkowe. Na Oruni, w miejscu, gdzie obecnie znajduje się Stacja Orunia GAK, dziadek Schopenhauera miał okazałą posiadłość. Za naszym budynkiem do dnia dzisiejszego zachowały się pozostałości po pięknym parku, w którym zapewne mały Artur bawił się jako dziecko.
Anna Czerwińska-Rydel – muzyk, pedagog, gdańska autorka książek dla dzieci i młodzieży o tematyce muzycznej, historycznej, społecznej, biograficznej. Członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich oraz Polskiej Sekcji IBBY. Pomysłodawczyni i twórczyni serii biograficznych powieści dla dzieci i młodzieży o wielkich Polakach („Jaśnie Pan Pichon, rzecz o Fryderyku Chopinie” – 2010 rok, „W poszukiwaniu światła, opowieść o Marii Skłodowskiej-Curie”- 2011 rok. „Po drugiej stronie okna, opowieść o Januszu Korczaku”- 2012 rok, „Sto tysięcy kartek, opowieść o Józefie Ignacym Kraszewskim”- 2013 rok. Współtwórczyni portalu Internetowego o Chopinie www.echopin.pl który powstał we współpracy z Ministerstwem Kultury i Nadbałtyckim Centrum Kultury w Gdańsku.
Autorka Gdańskiej Trylogii dla dzieci (trzy opowieści biograficzne o J. Heweliuszu, G. Fahrenheicie i A. Schopenhauerze), na ten projekt Autorka otrzymała stypendium dla twórców Prezydenta Miasta Gdańska oraz Marszałka Samorządu Województwa Pomorskiego. W przygotowaniu „Historia Gdańska dla dzieci”. Za rok 2011 otrzymała Pomorską Nagrodę Artystyczną w kategorii Kreacje. Za rok 2012 otrzymała nagrodę Sztorm Roku w kategorii Literatura oraz została nominowana do nagrody Splendor Gedanensis.
Dr hab. Romuald Piekarski – Profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Gdańskiego, pracuje w Instytucie Filozofii, Socjologii i Dziennikarstwa UG, przewodniczący Oddziału Gdańskiego Polskiego Towarzystwa Filozoficznego. Zainteresowania: filozofia polityki, filozofia religii, metafizyka, etyka polityczna, teorie cywilizacji. Autor ponad 60.ciu publikacji, w tym czterech książek: Problem wartości poznawczych literackiego i filmowego dzieła sztuki, Wyd. UG, Gdańsk 1993; „Wokół prawdy i interpretacji dzieła literackiego”, w: Zagadnienia estetyki współczesnej. Sztuka – wartości – poznanie [wspólnie z P. Kawieckim], Wyd. UG, Gdańsk 1994, Koncepcja cnót politycznych Machiavellego na tle elementów klasycznej etyki cnót, Wyd. UG, Gdańsk 2007. Makiawelizm, patologia ducha, sacrum i polityka. Eseje z filozofii politycznej, Spółdzielczy Instytut Naukowy, Sopot 2016. Redaktor kilku prac zbiorowych, członek redakcji rocznika „Civitas”; publikował w mies. „Znak”, kwartalniku „Pieniądze i Więź”, „Prawo i Więź”, „Pro Fide, Rege et Lege”, „Arce”, „Arcanach”, „Christianitas”, „Obywatelu”. Otrzymał kilka wyróżnień i nagród: Medal Komisji Edukacji Narodowej za szczególne zasługi dla oświaty i wychowania, Medal srebrny za długoletnią służbę oraz na wniosek Instytutu Pamięci Narodowej Odznaczenie Krzyżem Wolności i Solidarności decyzją Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 listopada 2013 roku.
Wstęp wolny
Schopenhauer uważał, że najlepszym przyjacielem człowieka jest pies i wielokrotnie ubolewał nad złym losem czworonogów. W ramach świętowania rocznicy urodzin filozofa będziemy zbierać karmę i koce, które przekażemy do schroniska dla bezdomnych zwierząt. Liczymy na Waszą pomoc.

GDAŃSK. Finisaż wystawy. Cykl „Gołębnik” jest próbą ujęcia złożonej tożsamości gdańskiej Oruni, poprzez portrety jej najmłodszych mieszkańców. Bohaterami projektu są dzieci z jednego z oruńskich podwórek.
Gołębnik
Stacja Orunia Gdański Archipelag Kultury zaprasza na otwarcie wystawy Emilii Wernickiej w poniedziałek 19 grudnia 2016 o godz. 18.00.
Cykl „Gołębnik” jest próbą ujęcia złożonej tożsamości gdańskiej Oruni, poprzez portrety jej najmłodszych mieszkańców. Bohaterami projektu są dzieci z jednego z oruńskich podwórek. Punktem centralnym tego cyklu jest miejsce w jakim dzieci funkcjonują na co dzień. Podwórko, jest dla nich nie tylko placem zabaw, sceną dla marzeń i fantazji, ale i przestrzenią wyznaczającą granice dla ich dziecięcej wolności. Cykl tworzy kilkadziesiąt portretów, dla których każdorazowo puentą jest element pejzażu Oruni. Autorka w niezwykle poetycki sposób pokazuje z pozoru nieprzychylną dzielnicową przestrzeń.
Emilia Wernicka. Absolwentka Wydziału Grafiki ASP w Gdańsku; Dyplom w pracowni dr hab. Grzegorza Protasiuka w 2014r. Obecnie asystentka dr hab. Grzegorza Protasiuka w pracowni Fotografii Projektowej Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku.
W latach 2012 i 2013 stypendystka Prezydenta Miasta Gdańska oraz Rektora ASP w latach 2012, 2013. Uczestniczka kilkudziesięciu wystaw zbiorowych i indywidualnych w kraju i za granicą.
Finisaż wystawy i spotkanie z małymi bohaterami zdjęć odbędzie się w środę 4 stycznia 2017o godz. 18.00.
Wystawę można oglądać od poniedziałku do piątku w godz. 11.00-19.00 do 5 stycznia 2017.
Wstęp wolny.
STACJA ORUNIA GDAŃSKI ARCHIPELAG KULTURY
ul. Dworcowa 9, 80-026 Gdańsk
